Yığında ne değişti
Alışılmış üç boyutlu geliştirmede varlıklar kütüphanelerden derlenir, dokular görüntü dosyası olarak yüklenir ve fizik bir motora bırakılır. Son günlerde paylaşılan gösterimlerde bu sıra kayboluyor: geometri, noktaları ve yüzeyleri çalışma zamanında hesaplayan kodla kuruluyor; dokular gölgelendirici, yani yine kod olarak var oluyor; fizik ve denetimler de aynı üretimin parçası. Her şey tarayıcıda Three.js üzerinde çalıştığı için çıktı tek bir HTML dosyasına sığıyor.[1]
Bir geliştirici açısından bu farkın karşılığı somut. Varlık hattı yerine açılıp değiştirilebilen bir dosya çıkıyor; Matt Shumer nişancı oyununun kaynak kodunu ve istemini paylaşabildi. Bedelin nerede biriktiği de görünür hale geliyor: Pankaj Kumar'ın sonsuz yordamsal dünya, on beş biyom ve iki oyun kipi taşıyan Minecraft kopyası için 25 milyon belirteç harcandığını yazdı. Yani maliyet varlık lisansından ve motor kurulumundan üretim bütçesine kayıyor.[1]
Karşılaştırmalar neyi sabit tutmadı
Modeller arası kıyaslamaların tamamı tek seferlik denemelere dayanıyor ve puanlamayı denemeyi yapan kişi veriyor. Chetaslua aynı istemi Opus 5, GPT-5.6 Sol ve Kimi K3 üzerinde çalıştırdı ve diğerlerinin çıktısında daha az çalışan parça gördüğünü söyledi; atomic.chat dört modele üç fizik sahnesi kurdurdu ve yalnızca birinin üçünü de inandırıcı işlediğini aktardı; ChrisGPT bir yıl arayla aynı türden isteği yineledi. Anthropic'in "çok daha güçlü görsel çıktılar" ifadesi ise satıcı beyanı. Hiçbirinde istem kümesi, tekrar sayısı ve puanlama ölçütü sabitlenmedi.[1]
Bu, gösterimleri değersiz kılmıyor; ne kadarının modelden, ne kadarının istem seçiminden ve tarayıcı hedefinden geldiğini ayıramaz hale getiriyor. Ayrımı yapacak düzenek karmaşık da değil: ortak bir istem kümesi, model başına birkaç tekrar, önceden yazılmış bir puanlama ölçütü ve başarısız denemelerin de bildirilmesi. Böyle bir karşılaştırma yayımlanana kadar elimizdeki, çalıştığı görülen tek tek dosyalar.[1]