Sony ve Warner Chappell Anthropic'e dava açarken EDM yapımcıları Suno parçalarını teşhir ediyor
İki büyük yayıncı 28 Ağustos'ta Anthropic'e şarkı sözleri iddiasıyla dava açtı; şikâyette eser başına en fazla 150.000 dolar isteniyor. Aynı hafta elektronik müzik yapımcıları Suno'ya bağladıkları parçaları videolarla işaret ediyor. Dava sınanmamış iddialara dayanıyor.
Yapay Zekâ··Akşam
Yayıncılar şarkı sözlerini eğitim verisine yazdı
Sony Music Publishing ile Warner Chappell Music, 28 Ağustos'ta ABD'de California Kuzey Bölgesi Mahkemesi'ne başvurdu ve Anthropic'in yanı sıra kurucular Dario Amodei ile Benjamin Mann'i davalı gösterdi. Şikâyet, Haziran 2021'de Library Genesis'ten BitTorrent üzerinden en az 5 milyon korsan kitabın, Temmuz 2022'de Pirate Library Mirror'dan en az 2 milyon kitabın daha eğitim verisine girdiğini iddia ediyor; ayrıca MusixMatch ve LyricFind gibi lisanslı sitelerden şarkı sözü kazındığı, ikinci el kitaplar üzerinde yıkıcı tarama yürütüldüğü ve Claude'un sözleri çıktıda birebir yeniden ürettiği öne sürülüyor. Kasten ihlal edildiği iddia edilen her eser için en fazla 150.000 dolar, telif yönetimi bilgisinin kaldırıldığı her durum için en fazla 25.000 dolar tazminat isteniyor; metin on binlerce besteden söz ediyor. Anthropic'in yanıtı dosyaya henüz girmedi ve iddiaların tamamı mahkemede sınanmamış durumda. Aynı şirkete karşı açılan beşinci telif davası bu; üç büyük müzik grubunun yayıncılık kollarının hepsi artık davacı konumunda.[1]
Sahne yapımcıları parçaları kulakla ayırıyor
Yapımcı Max "H4RRIS" Harris ile İtalyan yapımcı Nihil Young, elektronik müzik sahnesine giren parçaları dinleyip yapay zekâ ürünü olduğuna inandıklarını adlarıyla işaret eden videolar yayımlıyor. Dayandıkları işaretler kulakla kuruluyor: parça boyunca süren keskin bir cızırtı, vokalle diğer melodik öğelerin tam aynı anda kekelemesi, kliplerde eriyip kaybolan parmaklar. Harris, bu tür parçaların çoğunu Sunoya bağlıyor ve modellerin bir şarkının bölümlerini birbirinden tam olarak ayıramamasını kekeleme işaretinin kaynağı olarak gösteriyor. Örnek verdiği MANSA imzalı Midnight on My Mind ile Danny ve Ian Asherın Take Me (To The Moon) parçaları için üretim yöntemine dair kesin bir kanıt yok; adı geçen sanatçılar araç kullanıp kullanmadıkları konusunda açıklama yapmadı ve Harrisin yanılıyor olması mümkün. Nihil Youngın Threads paylaşımları Harris'i videolara başlatan şey olmuş; iki yapımcı da meslektaşını suçlamanın sahne içinde ayrı bir maliyeti olduğunu anlatıyor.[2]
Mahkeme iddiası ile sahne denetimi aynı anda büyüyor
Dava, eğitim verisinin nasıl toplandığına dair tarihli iddiaları sıralarken henüz yargısal bir sınama görmedi; yapımcıların videoları ise üretim aracını kanıtlamadan parça adı taşıyor. İki hattın ortak noktası, üretken müzik araçlarının hem telif hem sahne tarafında artan baskı altında kalması. Yayıncılar tazminat talebini sayılarla somutlaştırırken, Harris ve Young dinleyiciye kulakla okunabilir işaretler sunuyor. Şikâyet ayrıca korsan kitap indirmeleri ve lisanslı şarkı sözü sitelerinden kazıma iddialarını da taşıyor; yapımcılar ise Suno'ya bağladıkları parçalar için kesin üretim yöntemi iddia etmiyor. Her iki tarafta da iddia gücü farklı: mahkeme dosyası henüz yanıt beklerken, sahne videoları belirli parçaları adlandırıyor ama aracı kanıtlamıyor. Okuyucu için somut gelişme, aynı haftada hem çok milyon dolarlık tazminat talebi hem de sahne içi teşhir videolarının bir arada gelmesi.[1], [2]
