Hukuk dersinde yapay zekâ yasağı, Vrije Universiteit Amsterdam ekiplerini iki yılda da en sona bıraktı
Hollanda'daki Vrije Universiteit Amsterdam'da hukuk öğretim üyesi Thibault Schrepel, Yapay Zekâ Hukuku dersini iki yıl boyunca üç kollu bir denemeye çevirdi: bir gruba yapay zekâ yasaklandı, bir grup aracı serbestçe kullandı, bir grup ise kullanım eğitimi aldı. Yasaklı ekipler hem 2024'te hem 2025'te ortalamada en sonda kaldı; eğitimli grubun üstünlüğü ikinci yılda neredeyse silinmişti.
Yapay Zekâ··Akşam
Ders yasaklı, serbest ve eğitimli gruplara ayrıldı
Thibault Schrepel, Hollanda'daki Vrije Universiteit Amsterdam'da Yapay Zekâ Hukuku dersini veriyor; dersi iki yıl boyunca denetimli bir denemeye çevirdi. Öğrencilerin bir bölümü üretken araçlardan uzak tutuldu, ikinci bölüm araçları hiçbir yönlendirme almadan kullandı, üçüncü bölüm ise bir modele istem yazmayı ve dönen yanıtı denetlemeyi öğrendi. Dörder beşer kişilik ekiplere, Avrupa Birliği'nin yapay zekâ yasası olan AB Yapay Zekâ Tüzüğü'nde tek bir maddeyi 20 dakikada yeniden yazma görevi verildi. Denemenin ilk yılı 2024'te 66 öğrenciyi kapsadı; ikinci yıl 2025'te aynı tasarım 164 öğrenciyle yinelendi.[1]
Yapay zekâdan uzak tutulan gruplar çoğunlukla sözcük düzeltmesiyle yetindi; Schrepel'in aktardığına göre alıştırmanın onuncu ile on beşinci dakikası arasında fikirleri tükendi. OpenAI'nin sohbet aracı ChatGPT'ye hiçbir yönlendirme almadan uzanan gruplar daha hızlı ilerledi, ama önerileri sık sık sorgulamadan kabul etti: bu alt grupların her biri, teslim ettiği metinde yanıltıcı ya da hukuken gereksiz en az bir terim bıraktı. Bir yanıtı kullanmadan önce sorgulamayı öğrenen eğitimli grup ise 2024'te en güçlü işi çıkardı.[1]
Eğitimin sağladığı üstünlük ikinci yılda eridi
İkinci yılda, 2025'te, üç grup yaklaşık aynı düzeyde puan aldı; yapılandırılmış eğitimin bir yıl önce gösterdiği üstünlük artık grupları birbirinden ayırmıyordu. Yapay zekâdan uzak tutulan ekipler iki yılın ortalamasında yine en sonda kaldı. Deneme, Schrepel'in bunun tersini beklediği bir varsayımla başlamıştı; kendisi bu varsayımın tutmadığını yazıyor. Çalışmanın kendi sınırlarını da anlatıyor: örneklem küçük, öğrenciler yapay zekâ üzerine bir derse kendileri yazılmış ve derslerin arasında evde araç kullanımı denetlenemiyor. Sonuç bu yüzden tek bir hukuk fakültesindeki iki öğrenci kümesine ilişkin konuşuyor; üniversite öğretiminin geneline uzanmıyor.[1]
