Çalışanların yüzde 60'ı yapay zekânın becerilerini aşındırmasından kaygılı
IBM ve Oxford Economics'in iki anketinde çalışanların yüzde 60'ı yapay zekânın becerilerini aşındırmasından kaygı duydu. İnsan kaynakları yöneticilerinin yüzde 71'i yapay zekâ çıktısını denetleme, doğrulama ve gerektiğinde geçersiz kılmayı temel beceri sayarken çalışanların yalnızca yüzde 29'u muhakemeyi öncelikleri arasına aldı; ayrışma, iş yerindeki sorumluluk tasarımını öne çıkarıyor.
Yapay Zekâ··Öğle
İki anket aynı ayrışmayı ölçtü
IBM Institute for Business Value adlı kurumsal araştırma birimi ile Oxford Economics danışmanlık şirketi, nisandan hazirana iki ayrı anket yürüttü. Çalışma, 21 bölge ve 23 sektörden 1.500 insan kaynakları yöneticisini; 28 ülkeden 8.800 tam zamanlı çalışanı kapsadı. Çalışanların yüzde 60'ı yapay zekâ kullanımının becerilerini aşındırmasından kaygı duydu. Bu grubun en sık işaret ettiği kayıp, eleştirel düşünmeydi. Araştırma, yıllık geliri veya bütçesi 250 milyon dolar ile 123,7 milyar dolar arasında değişen ve 200 kişiden 880.000'i aşkın kişiye kadar çalışanı bulunan kuruluşları içerdi.[1], [2]
Muhakemeye verilen öncelik ayrıştı
İnsan kaynakları yöneticilerinin yüzde 71'i yapay zekâ çıktısını denetleme, doğrulama ve gerektiğinde geçersiz kılma becerisini iş gücü için temel saydı. Çalışanların yalnızca yüzde 29'u muhakemeyi önemli bir beceri olarak seçti. Eleştirel düşünme ve sorunu doğru çerçeveleme, yöneticilerin yüzde 57'sinin ve çalışanların yüzde 49'unun listesine girdi. Sonuçlar, iki grubun aynı dönüşüme farklı hazırlık öncelikleriyle baktığını gösteren öz bildirimlerden oluşuyor.[1], [2]
Denetim işi çalışanların üzerinde büyüyor
Yöneticilerin yüzde 80'i yapay zekânın önerileri doğrulama, hataları düzeltme, bağlam ekleme ve istisnaları yönetme gibi görünmeyen işler yarattığını söyledi. Çalışanların yüzde 42'si yapay zekânın işlerini artırdığını veya ek çabalarının görünmez kaldığını bildirdi; yüzde 43'ü bir sorun çıktığında sorumluluğun kendilerine yüklendiğini belirtti. Kuruluşların yüzde 46'sında insan kaynakları yöneticilerinin yapay zekâ stratejisine katılmaması, beceri geliştirme ile sorumluluk dağılımının ayrı yürütüldüğünü gösteriyor. Kuruluşların yalnızca yüzde 28'i insan kaynakları ile bilgi işlem biriminin ortak yol haritası olduğunu bildirdi; yöneticilerin yüzde 73'ü üst yönetim içinde düzenli eşgüdüm kurmakta zorlanıyor. İnsan kaynakları birimlerinin yüzde 72'si yapay zekâyı sınırlı kullanıyor veya hiç kullanmıyor.[1], [2]
