OpenRig’nin yeni sürümü, her eylemci oturumuna otomatik girişlerin ne ölçüde ulaşacağını ve diğer eylemcilerin ne kadar müdahale edebileceğini ayrı ayarlarla belirliyor. Bekletilen girişler okunabilir kalıyor ve sonradan kendiliğinden gönderilmiyor. Oturum görünümü, yeni başlatmada geçerli izinleri gösteriyor. Claude oturumlarını açarken proje izinlerini yeniden yazan davranış da duruyor; önceki sürümlerin değiştirdiği dosyalar otomatik onarılmıyor.
Kod yazan eylemci ekiplerini terminal oturumlarında çalıştıran OpenRig, 0.7.1 sürümünde yazma ve müdahale denetimlerini ayırdı. Projenin sürüm notlarına göre her oturum için otomatik giriş kapatılabiliyor, yalnız OpenRig’nin acil saydığı girişlere veya yalnız acil girişlere izin verilebiliyor ya da girişler bekletilebiliyor. Aciliyet kuralları, hangi iletilerin kendiliğinden yazılabileceğini belirliyor.[1]
Bekletme seçeneğinde gelen içerik okunabilir kalıyor ve sonradan terminale yeniden gönderilmiyor. Ayrı terminal politikası ise diğer eylemcilerin müdahalesini kapatıyor, talimatlarla sınırlı yardıma izin veriyor veya tam denetim sağlıyor. Bağlam özetleme ve model değişiklikleri bu sınırın belirtilen istisnaları. Mevcut oturumlar sessizce daha dar bir politikaya geçirilmek yerine tam denetim ayarını koruyor.[1]
Durum görünümü, yeni bir başlatmada geçerli izinleri ve bu izinlerin nereden geldiğini gösteriyor. Yönetilen Claude oturumları açılırken yerel defaultMode ayarını acceptEdits olarak yeniden yazan davranış da duruyor. Eski OpenRig sürümlerinin zaten değiştirdiği dosyalara dokunulmuyor; bu dosyaların önceki içerikleri sürüm tarafından kendiliğinden geri getirilmiyor.[1]
Ekip becerileri artık proje dizinleri yerine her oturumun kendi depolama alanında tutuluyor. Ekip rolleri atanırken paylaşılan proje talimatlarının üzerine yazılmıyor. Yönetilen bağlam özetleme işlemi de arka plan hizmeti yeniden başladığında sürdürülebiliyor. Böylece sürüm, müdahale politikalarının yanında saklanan talimatları ve çalışan oturumların devamını da düzenliyor.[1]
