Microsoft Agent Framework, iş akışının başka yetki alanında kullanımını engelliyor
Microsoft Agent Framework’ün Python sürümü, çalışan iş akışı yürütücülerini ve oturumlarını tek yetki alanına bağlıyor; başka alandan kullanım model çağrısından önce reddediliyor. 7 Kasım güncellemesi, dış araç keşfine sınır getiriyor ve yenileme başarısız olduğunda önceki tam kataloğu koruyor. Geçişte her çağrı için yeni iş akışı ve oturum oluşturulması, ayrıca daha yeni Python kullanılması gerekiyor.
Yapay Zekâ··Öğle
Çalışan iş akışı çağıranın yetki alanına bağlanıyor
Yapay zekâ eylemcileriyle iş akışı kurma aracı Microsoft Agent Framework, 7 Kasım’da yayımlanan Python 1.25.0 sürümünde yetki denetimini değiştirdi. Çalışan yürütücüler ve oturumlar tek yetki alanına bağlanıyor. Başka alandan yeniden kullanım, model çağrısından önce reddediliyor. Geçiş yönlendirmesi her çağrıda yeni iş akışı, yürütücü ve oturum oluşturulmasını istiyor. Denetim çalışan kimlikleri kapsıyor; paylaşılan depodaki durum ve özel işlevler belirtilen korumanın dışında kalıyor.[1]
Araç keşfi katalog sınırlarında duruyor
Eylemcilerle dış araçları bağlayan ortak yöntem Model Context Protocol üzerinden keşifte, katalog başına varsayılan sınır 100 sayfa ve 1.000 öğe oluyor. Çerçevenin yönettiği isteklerde olağan zaman aşımı 30 saniye. Katalog yenilemesi başarısızsa önceki tam görüntü kullanılabilir kalıyor. Büyük kataloglarda sınırlar artırılabiliyor; çağıranın sağladığı istemciler ise kendi bağlantı ve zaman aşımı kurallarını koruyor.[1]
Geçiş, örtük oturum sürekliliğini de kaldırıyor
Bildirim temelli iş akışları, her çağrı için yeni protokol oturumu açıp kapatmak zorunda. Eski cache_max_size ayarı kabul ediliyor ancak işlev görmüyor ve uyarı üretiyor. Süreklilik gereken uygulamalar, uzaktaki durumu açıkça gösteren tanıtıcılardan yararlanabiliyor. Sürümün kurulması da Python 3.11 veya sonrasını gerektiriyor; Python 3.10’un kurulum uygunluğu kaldırılıyor.[1]
