Kefi, üç kız kardeşin kaybını gerçeküstü mizahla Tokyo’ya taşıyor
Görüntü yönetmeni Saito Kisin’in ilk uzun metrajı Kefi, Tokyo’da Nippon Cinema Now bölümünde gösteriliyor. Film, babalarının ölüm haberini alan üç kız kardeşi gerçeküstü mizah ve değişen görüntü biçimleriyle izliyor. Kendi ailesinden esinlenen Saito, babasının 2024’teki ölümünün projeyi değiştirdiğini anlattı. Başlangıçta dört kısa film dizisi olarak düşündüğü çalışma, bu aile öyküsü çevresinde uzun metraja dönüştü.
Sanat··Akşam
İlk uzun metraj Nippon Cinema Now’da gösteriliyor
Görüntü yönetmeni Saito Kisin’in yönetmen olarak ilk uzun metrajı Kefi, Tokyo Uluslararası Film Festivali’nin güncel Japon sinemasına ayrılan Nippon Cinema Now bölümünde gösteriliyor. Öykünün odağında babalarının ölümüyle karşılaşan üç kız kardeş var. Saito, festivalde filmin yapım sürecini anlattı.[1], [2]
Yönetmen başlangıçta ahlak, ikiyüzlülük, ayrımcılık, yaşam ve ölüm üzerine dört kısa film dizisi hazırlamayı düşünüyordu. Üç erkek kardeşin en küçüğü olan Saito, ailesinin yapısını öyküde üç kız kardeşe dönüştürdü. Babasının 2024’te ölmesi de projenin yönünü değiştirdi.[1]
Üç kız kardeş kaybın ardından ayrı yollar izliyor
Büyük kardeş Kyo, ortanca Asumi ve en küçük kardeş Kino, filmin başında babalarının ölüm haberini alıyor. Babaları, anne ve babanın boşanmasından beri aileden ayrı yaşıyor. Saito, kendi babasını da uzun süredir görmediğini ve kayıp karşısındaki farklı duyguları anlatmak istediğini söyledi. Kardeşler filmin büyük bölümünde ayrı yaşamlar sürüyor; bir bölümde yeniden buluşuyorlar. Tuhaf mizaha uzaylılar, dinozorlar ve düşsel ilişkiler eşlik ediyor.[1]
Kamera, ışık ve kurgu da yönetmenin elinde
Canlı renklerin yanında siyah beyaz, hareketli el kamerası çekimlerinin yanında daha sabit görüntüler kullanılıyor. Saito, her görüntü biçimini önceden belirli bir temaya bağlamak yerine farklı yöntemleri denediğini anlattı. Filmin senaryosunu, görüntü yönetimini, ışığını ve kurgusunu da kendisi üstlendi. Büyük yapımlarda kamera arkasında çalışan yönetmen, kendi çalışmalarında güvendiği küçük bir ekiple çalışmayı ve arkadaşlarına rol vermeyi tercih ettiğini söyledi.[1]