David Attenborough’nun anlattığı Blue Planet III, uzaktan kumandalı sualtı kameraları ve bir kaplumbağanın sırtından çekilen görüntülerle deniz yaşamına dönüyor. İlk bölüm, canlıların karşılaşmalarını ve çevresel yıkımı işliyor. İlk Blue Planet ile Blue Planet II’nin ardından gelen yapımda, bölüm sonundaki ek de zorlu sualtı çekimlerinin nasıl yapıldığını anlatıyor; mizah ve gerilim, anlatımın farklı bölümlerine eşlik ediyor.
Britanya yayın kuruluşu BBC’nin deniz yaşamını konu alan yeni belgesel dizisi Blue Planet III, David Attenborough’nun anlatımıyla BBC One’da başladı. Yapım, 2001’deki Blue Planet ve 2017’deki Blue Planet II’yi izliyor. İlk bölüm, Batı Avustralya’daki Shark Bay’de ağzında deniz süngeri taşıyan yunuslara yöneliyor. Bölümün ardından yayımlanan yapım eki, bu davranışın uzaktan kameralarla ve hayvana sabırla yaklaşılarak nasıl çekildiğini anlatıyor.[1], [2]
Brezilya’da çekilen bir sahnede köpekbalığından kaçan kaplumbağa izleniyor. Havadan çekimler, hayvanın sırtındaki kameranın görüntüleriyle birleşiyor; kaplumbağanın sığ suya yönelişi ve keskin dönüşü bu iki konumdan veriliyor. Endonezya’daki alacalı karideslerin denizyıldızıyla uğraştığı sahneye ise daha hareketli müzik ve neşeli anlatım eşlik ediyor. The Guardian eleştirmeni Jack Seale, yapımın gerilim, mizah ve çevresel yıkım arasında kurduğu geçişleri başarılı buluyor.[1]
Dizi, aylar arayla çekilen resif görüntülerini peş peşe yerleştirerek renkli mercanların yanına sıcak hava dalgasından sonraki görünümü getiriyor. The Independent eleştirmeni Annabel Nugent’in anlattığı başka bir sahnede, Meksika kıyısındaki kaplumbağa yavrusunun denize ulaşmasını plastik atıklar ve kalın yosun tabakası engelliyor. Bir korumacı yavruyu alıp suya bırakıyor. Nugent, belgeseli etkileyici buluyor ve Attenborough’nun süren merak duygusunu övüyor; bunlar eleştirmenin yapıma ilişkin değerlendirmeleri.[1], [2]
