Paris mahkemesi Pissarro tablosunun Flavian’ın mirasçılarına iadesine karar verdi
Paris’te bir mahkeme, Pissarro’nun 1902 tarihli tablosunun koleksiyoncu Salomon Flavian’ın mirasçılarına iadesine karar verdi ve savaş sırasındaki el koymadan sonraki satışları geçersiz saydı. Yedi mirasçı, Sotheby’s’in 2024 Londra satışıyla bağlantılı anlaşmaya itiraz etmişti. Müzayede evi alıcının kimliğini aileye bildirecek. Mondex danışmanı James Palmer, mülkiyet bulgularına karşı çıkıyor ve karara itiraz edileceğini söylüyor.
Sanat··Öğle
Mahkeme tablonun iadesine karar verdi
Paris’te bir mahkeme, ressam Camille Pissarro’nun bir tablosunun Yahudi bankacı ve sanat koleksiyoncusu Salomon Flavian’ın mirasçılarına iadesine karar verdi. Karar, İkinci Dünya Savaşı sırasında el konulan ve daha sonra Sotheby’s aracılığıyla satılan esere ilişkin.[1], [2]
Pissarro’nun 1902 tarihli Darse de pêche et bassin Duquesne, Dieppe, après-midi ensoleillée tablosu, Fransa’nın batısındaki Dieppe kentinin limanını gösteriyor. Mahkeme, ailenin Flavian’ın mülkiyetini, Alman makamlarının el koymasını ve koleksiyoncunun savaş sonrasında mallarını geri alma çabalarını ortaya koyduğu sonucuna vardı. El koymadan sonraki satışları geçersiz saydı.[1]
Yedi mirasçı anlaşmaya karşı çıktı
Sotheby’s, tabloyu 2024’te Londra’da 1,2 milyon sterline sattı. Satış duyurusu, eserin sahibi ile Flavian’ın mirasçıları arasında bir anlaşmaya dayanıyordu. Yedi davacı, kendilerine danışılmadığını ve yalnızca Gilles ile Nicholas Flavian’ın imza attığını savundu. Müzayede evinin avukatları ise iznin, yağmalanan sanat eserleri ile malların geri alınmasında çalışan Mondex şirketi aracılığıyla sağlandığını belirtti.[1]
Alıcının kimliği ve itiraz
Mahkeme, Sotheby’s’in alıcının kimliğini aileye bildirmesine karar verdi; uyulmaması durumunda günlük 1.000 avro ceza öngördü. Mondex danışmanı James Palmer, karara itiraz edileceğini söylüyor. Palmer, sanat satıcısı Paul Rosenberg’in arşivi ile 1939 Pissarro kataloğunun, 1939’dan 1950’lerin başına kadar eserin sahibi olarak Edward Le Bas’ı gösterdiğini savunarak mülkiyet bulgularına karşı çıkıyor.[1]
