Matteo Thun, Torre Velasca’nın özgün renklerini 72 daireye taşıdı
İtalyan mimar Matteo Thun, Milano’daki Torre Velasca’nın üst katlarındaki 72 dairenin içini yeniden düzenledi. Yapının pembe cephesi ile mavi ve yeşil seramikleri, yeni renk düzeninin temelini oluşturdu. Özgün kapılar ve pencere çerçeveleri yeni mobilyalarla birlikte kullanıldı. Çalışma karşılama alanını, lobiyi ve zemin kat koridorlarını da kapsıyor; girişlerde ve yatak odalarında koyu tonlar öne çıkıyor.
Sanat··Akşam
Yetmiş iki dairede özgün ayrıntılar korundu
İtalyan mimar Matteo Thun, İtalya’nın Milano kentindeki Torre Velasca’nın üst katlarında 72 dairenin içini yeniden düzenledi. Kuleyi BBPR mimarlık ofisi 1950’lerde inşa etmişti. Thun’un ofisi özgün kapıları, pencere çerçevelerini, balkonları ve banyo ile mutfaklardaki seramikleri korudu. Bu ögeler yeni mobilyalarla ve farklı dönemlerden tasarım örnekleriyle birlikte kullanıldı. Konut düzenleri süitlerden iki katlı çatı dairelerine uzanıyor.[1], [2]
Cephe ve yer karoları renk düzenine temel oldu
Thun, renk düzeninin temelini kulenin pembe cephe sıvasından ve iç mekânlarla balkonlardaki mavi ve yeşil yer karolarından aldıklarını söyledi. Ofis bu özgün renklerin farklı tonlarını geliştirdi. Salonların duvarlarında dokuma şirketi Dedar’ın özel ürettiği açık pembe kadife kaplamalar kullanıldı. Giriş alanları ile yatak odalarında koyu yeşil ve mavi tonlara ağırlık verildi. Mimar, mevcut malzemeleri tasarımın başlangıç noktası olarak tanımladı.[1]
Çalışma ortak geçiş alanlarını da kapsıyor
Tasarım çalışması dairelerin yanında karşılama alanını, lobiyi ve zemin kat koridorlarını da kapsıyor. Thun, mimarisini tamamlanmış buldukları bazı bölümlere müdahale etmediklerini belirtti. Ofisin yeni tasarımları, 1950’lerden 1980’lere uzanan örneklerle birlikte kullanıldı. Bazı parçaların yeni renkleri için Milano’nun köklü üreticileriyle işbirliği yapıldı. Mimar, BBPR’nin yaklaşımını koruyarak yapının özgün karakterini bugünkü yaşamla ilişkilendirmeyi amaçladıklarını söyledi. Bu yaklaşımı kulenin yeniden yorumlanması olarak anlattı.[1]