Julia Stoschek Koleksiyonu, Düsseldorf’a Selfish in Bed ile dönüyor
Julia Stoschek Koleksiyonu, Almanya’daki yenilenen Düsseldorf merkezini Nisan 2027’de Selfish in Bed sergisiyle açmayı planlıyor. Koleksiyonun 20. yılı için hazırlanan seçkide 43 sanatçının 52 eseri yer alıyor. Krist Gruijthuijsen’in küratörlüğündeki sergi, Sarah Lucas’ın özportresinden hareketle kimliği, cinselliği ve insanların kamusal görüntülerini kurma biçimlerini ele alacak. Program iki kata yayılıyor ve yıl sonuna kadar sürüyor.
Sanat··Gece
Düsseldorf merkezi Selfish in Bed ile yeniden açılıyor
Julia Stoschek Koleksiyonu, Almanya’daki yenilenen Düsseldorf merkezini Selfish in Bed sergisiyle yeniden açmayı planlıyor. Sergi 10 Nisan ile 19 Aralık 2027 arasında düzenlenecek; ön açılış ise 9 Nisan’da yapılacak. Koleksiyonun 20. yılına ayrılan program, 43 sanatçının 52 eserini bir araya getiriyor. Seçkide vakfın daha önce sergilemediği yapıtlar da bulunuyor.[1], [2]
Seçki 1960’ların sonundan bugüne uzanıyor. Serginin adı, Sarah Lucas’ın 2000 tarihli Selfish in Bed II özportresinden geliyor. Fotoğrafta Lucas ellerini beline koymuş halde ayakta duruyor; giydiği siyah tişörtün üzerindeki sözler sergiye adını veriyor. Küratör Krist Gruijthuijsen, kimlik, cinsellik ve insanların kamusal görüntülerini kurma biçimlerini ele alırken yatak imgesinden hareket ediyor.[1]
Seçki, hareketli görüntüyü ve kişinin kendini sunuşunu ele alıyor
Tracey Emin’in Why I Never Became a Dancer çalışması 1995, Simon Fujiwara’nın Joanne yapıtı 2016/2018, Hannah Wilke’nin Through the Large Glass eseri ise 1976 tarihli. Bu çalışmalar kadınların bedenleriyle, cinsellikle ve kamusal görüntüleriyle ilişkilerini ele alıyor. Monica Bonvicini’nin 1998 tarihli Destroy She Said yapıtı ev içindeki rolleri sorguluyor. Ed Atkins’in 2012 tarihli Us Dead Talk Love çalışması da dijital çağda kimlik ve sahicilik üzerinde duruyor.[1]
Mekânın iki kata yayılan sergi düzeninde görüntü gösterimleri, televizyon ekranları, aynalı yüzeyler ve cam duvarlar var. Bill Viola, Wolfgang Tillmans ve Rosemarie Trockel’in çalışmaları, doğumdan başlayarak insanın yaşantısını ele alan bir grupta sunuluyor. Bruce Nauman da seçkide yer alıyor. Gruijthuijsen, Finlandiya’daki Espoo Modern Sanat Müzesi’ni yönetiyor; daha önce Berlin’deki KW Çağdaş Sanat Enstitüsü’nü yönetmişti.[1]
Yenilenen yapı 2025’teki kapanışın ardından dönüyor
Düsseldorf merkezi, Nisan 2025’te yenileme amacıyla kapanmıştı. Merkez, 1907 tarihli eski bir sanayi binasında bulunuyor. Berlinli mimarlık bürosu Kuehn Malvezzi, binayı 2007’de sergi alanına dönüştürmüştü. Son yenileme çalışmasını da aynı büro üstlendi.[1]
Vakfın Berlin’deki sergi alanı, on yıllık programın ardından ekim ayı sonunda kapandı. Vakıf ilgisini Düsseldorf’a ve uluslararası projelere yöneltiyor. Koleksiyonun bütünü, 300’ü aşkın sanatçının 1.000’den fazla eserini içeriyor. Düsseldorf’taki programa bir yıldönümü yayını da eşlik ediyor. Rachel Cusk, Chris Kraus, Dean Kissick ve McKenzie Wark bu yayına katkıda bulunuyor.[1]
