Washington İran çizgisini korurken Venezuela petrolünü kendi rafinerilerine bağlıyor
Amerikan yönetimi arka kanal görüşmelerini reddederken İran'a yönelik deniz ablukasını ve petrol yaptırımlarını sürdürüyor. Bunun aksine Amerika Birleşik Devletleri, Venezuela'nın canlanan petrol üretimini kendi rafineri ağına derinlemesine entegre ediyor.
Jeopolitik··Öğle
Trump İran ile arka kanal görüşmelerini reddediyor
Amerika Birleşik Devletleri, deniz ablukasını ve geniş çaplı petrol yaptırımlarını tam olarak yürürlükte tutarak Tahran'a yönelik sıkı çevreleme politikasını sürdürüyor. Devrim Muhafızları ile arka kanaldan temas kurulduğuna dair kendi önceki iddialarını geri alan Trump, İslam Cumhuriyeti ile planlanmış hiçbir görüşme olmadığını açıkladı. İranlı yetkililer gizli temas kurulduğu yönündeki ilk iddiaları zaten reddetmişti. Diplomatik tıkanıklık, stratejik Hürmüz Boğazı'nın normal trafiğe kapalı kalmasına neden oluyor; zira Tahran, seyrüseferin yeniden başlayabilmesi için Amerikan güçlerinin ekonomik kısıtlamaları kaldırması ve askerî operasyonlarını bitirmesi gerektiğinde ısrar ediyor.[1]
Orta Doğu arzı kalıcı engellerle karşılaşırken, Amerikan enerji altyapısı Güney Amerika'dan gelen ham petrolü hızla çekiyor. Washington'ın Nicolas Maduro'nun görevden uzaklaştırılmasını desteklemesinden yedi ay sonra, Venezuela'dan Körfez Kıyısı tesislerine günde 500,000 varilden fazla akış gerçekleşiyor. Bu hacim, şu anda günde yaklaşık 1.25 milyon varil olan ulusal üretimin önemli bir bölümünü oluşturuyor. Ticaret ilişkisi karşılıklı işliyor: Amerikan tedarikçileri, ağır petrolü harmanlamak ve taşımak için gereken bir seyreltici olan naftadan günde 100,000 varilden fazlasını geri gönderiyor.[2]
Günde 500 binden fazla varil Körfez Kıyısı rafinerilerine akıyor
Bu arzın entegrasyonu, Amerikan kıyı rafinerilerinin özel teknik yapılandırmaları tarafından yönlendiriliyor. Körfez Kıyısı tesisleri, tam da bu sahalardan çıkarılan petrol türü olan ağır ve yüksek kükürtlü ham petrolü işlemek üzere tasarlanmıştır. Diplomatik baskı İran enerji pazarlarını izole ederken, üretim profilleri ile sanayi kapasitesi arasındaki doğrudan uyum, Karakas'taki geçici hükûmeti Amerika Birleşik Devletleri enerji pazarlarına bağlıyor. Ham petrol ve harmanlama bileşenlerinin sınır ötesi hareketi, bölgesel üreticilerin operasyonel kararlarını Amerikan rafineri talebine fiilen perçinliyor.[2]
