Trinidad ve Tobago’da eşcinsel ilişkileri suç sayan hükümler anayasaya aykırı bulundu
Privy Council Yargı Kurulu, Trinidad ve Tobago’da yetişkinlerin özel alanda ve karşılıklı rızayla yaşadığı eşcinsel ilişkileri suç sayan hükümlere karşı Jason Jones’un başvurusunu oy birliğiyle kabul etti. Kurul, 1986 yasasının eski mevzuata tanınan anayasal korumadan yararlanamayacağına hükmetti. Özel hayat hakkını esas alan kararın ardından, hükümlerde yapılacak değişikliklerin kesin biçimi için taraflardan ek yazılı görüş alınacak.
Jeopolitik··Sabah
Jones’un anayasal haklar başvurusu kabul edildi
Trinidad ve Tobago’dan Jason Jones’un temyiz başvurusunu inceleyen Londra merkezli Privy Council Yargı Kurulu, 10 Kasım’da oy birliğiyle Jones lehine karar verdi. Uyuşmazlık, 1986 Cinsel Suçlar Yasası’nın 13 ve 16. maddeleriyle ilgili. Bu hükümler, yetişkinlerin özel alanda ve karşılıklı rızayla yaşadığı eşcinsel ilişkileri suç sayıyor. Jones başvurusunda, bu kuralların anayasanın güvence altına aldığı haklarına aykırı olduğunu savunuyordu.[1], [2]
Jones ilk derece mahkemesinde davayı kazanmıştı. Ancak temyiz mahkemesi, anayasanın yürürlüğe girmesinden önceki yasaları koruyan hükme dayanarak bu sonucu kısmen değiştirdi. Jones bu değerlendirmeye itiraz etti. Başsavcı da söz konusu kuralları başka bir anayasal gerekçeyle savunan karşı başvuruda bulundu. Yargı Kurulu, son incelemesinde Jones’un başvurusunu kabul ederken başsavcının karşı başvurusunu reddetti. Böylece eski mevzuata tanınan korumanın kapsamı davanın temel konularından biri oldu.[1]
1986 yasası eski mevzuat korumasından yararlanamadı
Trinidad ve Tobago Anayasası 1976’da yürürlüğe girdi. Kurul, 1986 yasasının önceki hükümleri yalnızca tekrarlamakla kalmadığına, cinsel suçları yeniden düzenleyen kapsamlı ve yeni bir mevzuat oluşturduğuna hükmetti. Bu nedenle yasayı, eski kurallara tanınan anayasal denetimden bağışıklığın dışında tuttu. Temel haklara dayanan başvuruları engelleyen eski mevzuat istisnalarının dar yorumlanması gerektiğini belirtti. Bu yasayı bu açıdan yeni düzenleme olarak değerlendirdi.[1]
Parlamento, yasayı gerekli nitelikli çoğunlukla kabul etmişti. Kurul ayrıca, bu usulün temel haklara müdahalenin makul biçimde haklı gösterilmesi gereğini ortadan kaldırmadığını belirtti. Başsavcı, kuralların uzun süredir var olan geleneklere dayandığını savundu. Yargıçlar ise bu geleneğin gücünü veya güncel toplumsal değerlerle uyumunu açıklayan kanıt sunulmadığını değerlendirdi. Böylece yasanın kabul edilme usulü ile haklara müdahalenin gerekçesi ayrı ayrı incelendi.[1]
İtiraz edilen yasanın 16. maddesi, yetişkin bir kadınla erkeğin özel alanda ve rızayla gerçekleşen ilişkilerine istisna tanıyor. Aynı istisna, aynı cinsiyetten yetişkinler için bulunmuyor. Jones’un başvurusu ceza hükümlerindeki bu ayrımı da kapsıyordu.[1]
Özel hayat hakkı esas alındı
Kurul, bu ilişkilerin cezalandırılmasının Jones’un yaşamının ve kimliğinin temel bir yönüne ağır müdahale oluşturduğuna hükmetti. Özel hayat ve aile hayatına saygı hakkını esas alan karar, Lord Sales ve Lord Burrows tarafından yazıldı; diğer üyeler de karara katıldı. Yargı Kurulu, 13 ve 16. maddelerde yapılacak değişikliklerin kesin biçimini belirleyen nihai kararından önce taraflardan ek yazılı görüş alacak.[1]
