Atomik kuvvet mikroskobu deneyleri, mikroklin feldispatın yaygın (001) yüzeyinde buzun yalnızca basamak ve çatlak gibi seyrek kusurlarda değil, düz teraslarda da çekirdeklendiğini gösterdi. Benzetimler, mikroklindeki daha yoğun ve düzenli aluminol grupları ile buz örgüsünün eşleşmesini olası mekanizma olarak öne çıkarıyor; deney koşulları atmosferi doğrudan temsil etmiyor.
Araştırmacılar, mikroklin ve kimyasal olarak benzer sanidin örneklerini 145 kelvinde ultra yüksek vakum altında su buharına maruz bırakıp yüzeyi atomik kuvvet mikroskobuyla izledi. Mikroklinde buz kümeleri hem basamak kenarlarında hem de düz (001) teraslarında oluştu; yinelenen çevrimlerde teraslardaki konumlar aynı özel noktalara dönmedi. Sanidinde ise düşük basınçlarda çekirdeklenme büyük ölçüde basamak kenarlarında toplandı.[1], [2]
İki mineralin birim hücre boyutları birbirine yakın olsa da mikroklinin (001) yüzeyinde birim hücre başına düzenli yerleşmiş iki aluminol grubu bulunuyor; sanidinde ortalama bir grup rastgele yerleşiyor. Moleküler dinamik benzetimleri, buzun daha yüksek indisli (10.4) düzlemi ile mikroklin yüzeyi arasındaki örgü eşleşmesinin ve buz benzeri hidrojen bağlarının kümeyi daha kararlı kılabileceğini gösterdi.[1], [2]
Çalışma, 145 kelvin ve yüksek aşırı doygunlukta küçük bir yüzey alanını izledi. Bu koşullar buz kümelerini nanometre ölçeğinde görünür kıldı, ancak atmosferdeki sıcaklık ve nem aralığını doğrudan yeniden üretmedi. Sonuç bu nedenle mikroklinin neden etkili olabileceğini açıklayan bir mekanizma sunuyor; gerçek bulutlarda çekirdeklenmenin ne kadar hızlanacağını ölçmüyor.[2]
