NASA Science ve ESA/Hubble, 18 Eylül'de NGC 4698'in aynı Hubble karesini yayımladı: Başak'ta yaklaşık 55 milyon ışık yılı uzaktaki sarmalın iç yıldız ve gazı dış diske dik açıyla dönüyor. İki metin de dışarıdan düşen gazı veya kısa hidrojen kuyruğuyla işaretlenen küçük birleşmeyi olası neden sayıyor.
NASA Science, NGC 4698'in Başak'ta yaklaşık 55 milyon ışık yılı uzakta, en yakın büyük kümedeki binden fazla gökada arasında olduğunu ve merkeze en yakın yıldız ile gazın diskin geri kalanına dik döndüğünü yazdı. ESA/Hubble'ın 18 Eylül 2026 10:00 tarihli Ayın Görüntüsü aynı uzaklığı ve içteki yan dönüşü yineliyor. İkisi de sarmal kolların dış diskte belirgin kaldığını, parlak merkeze kadar kıvrılmak yerine ondan uzak durduğunu not ediyor.[1], [2]
NASA Science ve ESA/Hubble, NGC 4698'in şişkinliği diskten dik açıyla uzanan bilinen az sayıdaki sarmaldan biri olduğunu yazıyor. Uzama, Hubble karesinde tozlu diskin üstünde ve altında görünen yıldızlı şişkinliğin hayalet parıltısı olarak anlatılıyor. Bu geometri, iç saatin yan çalışmasının görünür karşılığı.[1], [2]
NASA Science ve ESA/Hubble, sorunun büyük olasılıkla gökadanın dışında olduğunu yazıyor: başka yerden içeri alınan gaz, ana diske açılı merkezi bir gaz ve yıldız diski kurmuş olabilir. Bazı gözlemlerin, bir yandan akan kısa hidrojen kuyruğuyla küçük bir birleşmeye işaret ettiğini ekliyorlar. Bu birleşme okuması, NGC 4698 tarihinin tamamlanmış rekonstrüksiyonu değil, olası bir yol olarak sunuluyor.[1], [2]
