Kemiklerin birlikte hareketi ayak ve ayak bileği modelini sadeleştirdi
Hakemli bir biyomekanik araştırma, ayak kemiklerinin birlikte hareket etmesinden yararlanarak ayak ve ayak bileğini daha az değişkenle temsil eden bir model geliştirdi. Dış işaretleyici gereksinimi de azaldı. Laboratuvar doğrulaması ve küçük katılımcı gruplarındaki ilk karşılaştırmalar, hareketi daha yalın izleme olanağı sunuyor. Bildirilen ölçüm hataları vücut dışındaki durağan deneylere ait; klinik tanı doğruluğu henüz belirlenmiş değil.
Bilim··Akşam
Kemik hareketleri daha yalın bir temsil sağlıyor
Ayakta çok sayıda kemiğin birlikte hareket etmesi, ayrıntılı yürüyüş analizini zorlaştırıyor. 18 Ekim’de yayımlanan hakemli bir çalışma, ortak hareket örüntülerinden yararlanarak ayak ile ayak bileğinin modelini sadeleştirdi. Her hareketi bağımsız kabul etmek yerine sistem beş serbestlik derecesiyle temsil edildi. Bunların biri ayak bileğine, üçü ayağa, biri parmaklara ait. Böylece çok sayıda kemiğin hareketi daha az değişkenle ifade edilebildi.[1]
Dört dış işaretleyici laboratuvar ölçümüne yetti
Modelin temeli, yük altındaki farklı duruşlarda incelenen altı örnekten elde edildi. Dış işaretleyicilerle kullanılan sürümde dört işaretleyici yeterli oldu. Vücut dışında yapılan durağan laboratuvar deneylerinde ortalama yeniden oluşturma hatası, dönme açılarında yedi derecenin ve konumda dört milimetrenin altındaydı. Bu değerler sınanan başlangıç koşullarına ait. Yürüyüş sırasında canlı kişilerde kemik hareketini doğrudan ölçen bir karşılaştırma bulunmadığından, aynı doğruluk klinik yürüyüşe aktarılamıyor.[1]
Küçük katılımcı gruplarında hareket farkları izlendi
İlk uygulamalarda sağlıklı kişilerle düz tabanlı ve diyabetli kişiler yer aldı. Karşılaştırmalar, hareket örüntülerindeki farkları ve geleneksel modellerin temsil etmekte zorlandığı enine ayak kemerinin biçim değişimini gösterdi. Bunlar küçük, yaklaşımın uygulanabilirliğini araştıran gruplardı; yinelenen denemeler bütünüyle bağımsız değildi. Scientific Reports dergisindeki tek çalışma, başlangıç aşamasında bir modelleme yaklaşımı sunuyor. Daha geniş klinik doğrulama için daha büyük katılımcı grupları ve bağımsız örnekler gerekiyor.[1]
