Mantar ortaklığı taşıyan otlar geniş yaşam alanlarına rağmen daha hızlı çeşitlenmedi
Hakemli araştırmada, Poa otlarının mantarla ortaklık taşıyan türleri için modeller daha geniş yaşam alanları kestirdi. Türlerin evrimsel çeşitlenmesi aynı yönde artmadı: bazı genç soylarda daha düşük hızlar görüldü, eski soylarda aynı ilişki bulunmadı. Araştırma, mantar eklenen bitkileri deneysel olarak izlemek yerine türleri ve geçmişlerini karşılaştırıyor. Modeller çevresel uygunluğu gösterdiği için gerçek yayılış alanı ve nedensellik ayrıca açıklığa kavuşmayı bekliyor.
Bilim··Öğle
Mantar ortaklı otların modellenmiş alanları daha geniş
Hakemli karşılaştırmalı çalışmada, Poa cinsindeki otların Epichloë mantarlarıyla ortaklık taşıyan türlerinde modellenmiş yaşam alanları daha geniş bulundu. Bu mantarlar bitki dokularında yaşıyor ve iki canlının birbirinden yararlanabildiği bir ortaklık kuruyor. Araştırmacılar literatür bilgisiyle tohumların mikroskobik taramasını birleştirerek 116 türün ortaklık durumunu belirledi. Bunların 50’sinde mantar vardı, 66’sında yoktu. Karşılaştırmalar, her türü bütünüyle bağımsız bir evrimsel geçmiş gibi ele almak yerine otlar arasındaki akrabalık ilişkilerini dikkate aldı.[1]
Niş ölçüleri ilişkinin farklı yönlerini gösterdi
Dağılım modellerinde coğrafi gözlemler, iklim ve toprak bilgisiyle birleştirildi. Ortaklık taşıyan türlerin potansiyel alanlarının genişliğinde yaklaşık 2,4–2,5 katlık fark bulundu. Çevre koşullarını özetleyen başlıca niş eksenindeki genişlik yaklaşık 1,38 kat fazlaydı. Birden çok niş boyutunu birlikte değerlendiren hacim ölçüsü ise aynı belirgin ilişkiyi göstermedi. Mantar ortaklı türlerin iklimleri, ortalama olarak daha kuruydu. Modellenmiş alanlar, her türün gerçekten kapladığı toprağın doğrudan ölçümü yerine çevresel uygunluğu kestiriyor.[1]
Çeşitlenme, soyların özelliklerine göre değişti
Genç soyların hızlı çeşitlenen durumlarında, ortaklık taşıyan türlerin çeşitlenme hızı daha düşüktü. Eski ve daha yavaş çeşitlenen durumlarda aynı ilişki görülmedi. Modellerde soyların doğrudan gözlenmeyen başka özellikleri de önem taşıdı. Araştırma, bitkilere deneysel olarak mantar ekleyip çıkarmadığı için mantarın tek başına türleşmeyi yavaşlattığını göstermiyor. Poa türlerinin eksik örneklenmesi ve evrim ağacındaki belirsizlik, yorumu ayrıca sınırlıyor. Ortaklığın yalnızca var veya yok diye sınıflanması da mantar suşlarıyla bitki toplulukları arasındaki farklılıkları aynı grupta topluyor.[1]
