Eigen RadarBilim
Analiz

Galyumun atomik komşuları karbondioksitin metanole ya da CO’ya dönüşümünü etkiledi

Çinko içeren bir oksitte galyum atomlarının çevresini değiştirmek, laboratuvarda karbondioksitin hidrojenle tepkimesinden çıkan ürünleri etkiledi. Altı oksijen komşusuyla çevrili galyum, metanol oluşumuna giden yolu; dört komşulu yapı ise karbonmonoksit oluşumunu destekledi. Hakemli çalışmada katalizör deneyleri, yüzey ölçümleri ve hesaplamalar birleştirildi. Hazırlama yönteminin malzemede değiştirdiği başka özellikler de karbondioksitin dönüşen miktarında rol oynuyor.

Bilim··Sabah
Katalizör laboratuvarında tezgâh: hidrotermal otoklavlar, beyaz çinko galyum oksit tozu dolu şişeler ve ortasında katalizör yatağı olan kuvars tüplü açık bir tüp fırın.

Aynı oksit, farklı atom çevresi

Çinko galyum oksit, iki farklı yöntemle hazırlandığında galyum atomlarının yakın çevresi değişti. Malzeme, düzenli bir oksit yapısı olan spinel kristal biçimini korudu; ancak atomların yerel dizilişi farklılaştı. Amonyak kullanılan hazırlama yolu, altı oksijen komşulu galyumu destekledi. Organik madde yardımıyla yapılan hidrotermal işlemde ise dört komşulu konumlar arttı. Hakemli laboratuvar çalışmasında bu malzemeler, karbondioksitin hidrojenle tepkimesinde katalizör olarak karşılaştırıldı. Tepkime, metanol veya karbonmonoksit verebiliyor.[1]

Yüzeyde ayrılan tepkime yolları

Katalizör ölçümlerine, tepkime sırasında yapılan spektroskopi ve olası yolları inceleyen hesaplamalar eşlik etti. Altı komşulu galyum çevreleri, eksik oksijen konumları ve açığa çıkan çinko içeren bölgelerle ilişkilendirildi. Bu yüzeyler, format adı verilen ara bileşikler üzerinden metanol oluşumunu destekledi. Dört komşulu galyumun daha bol olduğu yüzeylerde ise karbonmonoksite giden, karboksil ara bileşikleriyle bağlantılı yol öne çıktı. İnceleme, hazırlama yöntemini ve atom dizilişini yüzeyde geçici olarak oluşan bileşiklerle ilişkilendirdi.[1]

Dönüşümde yüzeyin başka özellikleri de etkili

Amonyak yardımıyla hazırlanan malzeme, organik maddeyle hazırlanan karşılaştırma örneğinden daha küçük yüzey alanına sahip olmasına karşın en yüksek karbondioksit dönüşümünü sağladı. X-ışını ve mikroskopi ölçümleri, daha az kristallenmiş bir yapı gösterdi. Yüzey spektroskopisinde ise kusurlarla ilişkili oksijen türleri daha fazlaydı. Hidrotermal yöntemle hazırlanan örneklerin kendi arasında, yüzey alanı büyüdükçe dönüşüm arttı. Bu karşılaştırmalar, tepkimeye giren miktarı metanol–karbonmonoksit dağılımından ayırıyor; etkinliği hem yüzey bölgelerinin erişilebilirliğiyle hem yerel atom düzeniyle ilişkilendiriyor.[1]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature CommunicationsGalyumun atomik çevresi, karbondioksitten çıkan ürün dengesini değiştirdi↩1↩2↩3