Bir laboratuvar deneyinde araştırmacılar, ışığa yanıt veren farklı bileşenleri moleküler bir kapsülde buluşturarak oksijenleme tepkimesini yönetti. Düzenek, model bir organik bileşiği dönüştürürken farklı demir merkezlerinin birlikte çalışmasını sağladı. Kontrol deneyleri, tepkime hızıyla kapsül boşluğuna erişim arasında bağ kurdu. Böylece katalizörün biçimi ile kimyasal özelliklerinin birlikte nasıl çalıştığı incelendi.
Bilim··Öğle
Etkin merkezler aynı boşlukta buluştu
Yapay bir kapsül, ışığa duyarlı bileşenleri oksijenleme tepkimesinde birlikte çalışabilecek kadar yaklaştırdı. Nature Communications'ta yayımlanan hakemli deneyde araştırmacılar, hem ve antrakinon grupları taşıyan yapının içine ayrı bir demir kompleksi yerleştirdi. Hem gruplarında demir, porfirin halkalarının içinde bulunuyor; kapsüle alınan kompleksin kimyasal çevresi ise farklı. Bu bileşenleri aynı boşlukta tutmak, komşu tepkime merkezlerinin organik bir molekülün dönüşümünü nasıl etkilediğini araştırmayı sağladı.[1]
Işık yapının düzenini değiştiriyor
Işık, kapsülün demir-porfirin birimleri arasındaki bağlantıları değiştirirken antrakinon da oksijeni tepkimeye daha yatkın bir duruma getirmeye yardımcı oluyor. İçerideki kompleksin uyarılması, başlangıç molekülünden hidrojen koparılmasına başka bir yoldan katkı sağlıyor. Önerilen mekanizma, ışığın tetiklediği birkaç adımın birleşmesine dayanıyor. Model deneyde tiyoksanten seçici olarak tiyoksanten-9-ona dönüştürüldü. Yapının ışıkla etkileşimini inceleyen ölçümler ve kontrol deneyleri, kapsül ile içine yerleşen bileşenin üstlendiği görevleri destekledi.[1]
Boşluğa erişim tepkimeyi etkiliyor
Kapsül boşluğunu doldurarak diğer moleküllerle yer yarışına giren bir bileşik, oksitlenmeyi yavaşlattı. Böylece tepkimenin işleyişi ile boşluğun erişilebilirliği arasında bağ kuruldu. Bileşenlerin kimyasal türleri kadar birbirlerine göre konumları da katalizör tasarımında önem kazandı. Deney, biçimi değiştikçe etkinliği değişen enzimlerden esinleniyor. Gösterilen sonuç, hazırlanmış bir kimyasal düzenek ve model bileşikle sınırlı. Hücre metabolizmasının denetlendiği veya bütün organik bileşiklerin aynı biçimde dönüştürülebildiği gösterilmedi. Büyük ölçekte üretim ve uzun süreli çalışma da deneyin sınadığı konular arasında bulunmuyor.[1]