Beyin bağışıklık hücresi modellerinde aynı genin etkisi tersine döndü
Araştırmacılar, 261 insan kök hücre hattından beyin bağışıklık hücresi modelleri geliştirerek genetik farklılıkları gen etkinliği, hareket ve hücresel artıkların temizlenmesiyle ilişkilendirdi. Hakemli çalışma, topluluk düzeyindeki genetik çözümlemeleri seçilmiş genleri işlevsizleştiren deneylerle birleştiriyor. Aynı genin iki bağışıklık hücresi modelinde ters yönlü sonuç vermesi, laboratuvardaki yanıtın hücre türüne göre değiştiğini gösteriyor. Deneyler, canlı insan beyninden alınmış hücreler üzerinde yürütülmedi.
Bilim··Akşam
Genetik farklılıktan hücre davranışına
Bir araştırma ekibi, beyin bağışıklık hücrelerinin işlevlerindeki genetik etkileri incelemek için 261 insan kök hücre hattından mikroglia benzeri hücreler geliştirdi. Mikroglialar beyin dokusunda hareket ederek biyolojik artıkları temizliyor. Hakemli makale ve Britanya’daki genetik araştırma kuruluşu Wellcome Sanger Enstitüsü, genetik farklılıkları gen etkinliği, hareket ve artıkların temizlenmesiyle ilişkilendiren deneyleri açıkladı. Laboratuvar modelleri, uyarılmamış durumda ve iltihabi bağışıklık yanıtını taklit eden iki koşulda incelendi.[1], [2]
Ortak genetik işaretler
Araştırmacılar gen etkinliğiyle ilişkili farklılıkları Alzheimer, Parkinson, multipl skleroz ve amiyotrofik lateral skleroz hastalıklarının genetik taramalarıyla birleştirdi. Hastalıkla ilişkili işaretlerle gen etkinliği işaretlerinin istatistiksel olarak örtüştüğü 79 bölge saptandı. Deneyler kapsamında, seçilmiş genleri işlevsizleştirebilen gen düzenleme tekniği CRISPR ile 251 gen de hedeflendi. Böylece doğal genetik farklılıklarla laboratuvar hücrelerinin davranışı arasındaki ilişkilere, genlerin işlevlerini doğrudan sınayan deneyler eklendi.[1]
Aynı gene ters yanıtlar
Bağışıklık hücresi işlevlerinde rol alan TREM2 geni işlevsizleştirildiğinde, mikroglia benzeri hücrelerde artıkların işlenmesini yansıtan gösterge arttı. Başka bir bağışıklık hücresi modeli olan makrofaj benzeri hücrelerde ise azaldı. Gösterge, yalnızca artığın içeri alınmasını değil, hücre içinde sonradan işlenmesini de kapsıyor. Bu karşıtlık, başka gen baskılama yaklaşımlarıyla da sınandı. Sonuçlar hücre türüne ve ortamına bağlı; donörlerin ağırlıklı Avrupa kökenli olması ve beyin ortamının eksik temsil edilmesi de genellemeyi sınırlıyor.[1]