Bir dil çalışması yapay zekâ metinlerinin anlaşılmasını araştırdı
Dil araştırmacıları Thomas Hikaru Clark, Matias B. Martin ve Kyle Mahowald, yapay zekânın ürettiği metinlerde anlamayı güçleştirmeyle ilişkilendirilen dil yapılarını araştırdı.[1], [2]
Çalışma, modellerin hangi dilbilgisel seçeneklere yöneldiğini karşılaştırmalar ve ayrı bir eğitim deneyiyle inceliyor. İncelemenin konusu, üretilen dilin yapısı. Araştırmacılar, cümlelerin yalnız uzunluğuna bakmak yerine sözcüklerin birbiriyle nasıl bağlandığını ve hangi anlatım biçimlerinin tercih edildiğini ele aldı.[1]
Derleme, sohbet, kodlama ve deneme yazma görevlerinde 14 model çeşidini kapsadı. Her görevde aynı sayıda model yer almadı: sohbette 12, kodlamada dokuz, deneme yazımında 14 model sınandı. Araştırmacılar, dili işlerken güçlük yaşanmasıyla ilişkilendirilen altı özellik grubunu ölçtü. Dilbilgisel bağı bulunan sözcükler arasındaki uzaklık, üst üste yığılmış adlar, alışılmadık sözcük birleşimleri ve isteğe bağlı sözcükleri çıkarılmış yan tümceler bu gruplar arasındaydı.[1]
