Polisilikonda idari bir fiyat tabanı kurulurken Green Plains'te etanol ezme marjı yükseldi. İkisi de maliyet ve fiyat ilişkisini görünür kılıyor; fakat aynı piyasayı ya da aynı nedenselliği anlatmıyor.
Ekonomi ve Piyasalar··Sabah
Birinde kural, diğerinde çeyrek sonucu
6 Ağustos'ta yayımlanan iki açıklama, “girdi fiyatı” denince birbirine benzer görünen ama farklı işleyen iki mekanizmayı yan yana getiriyor. Beyaz Saray'ın kararname metni, polisilikon ve türevlerinin ithalatında yüzde 15 vergiyle birlikte asgari fiyatlar belirliyor. Metindeki eşikler polisilikon için kilogram başına 21 dolar, külçe ve dilimler için 100 dolar, güneş hücreleri için watt başına 0,22 dolar ve modüller için 0,38 dolar. Uygulama 4 Aralık'ta başlayacak; karar, gerçekleşmiş bir piyasa fiyatını kaydetmek yerine ithalat koşullarını değiştirecek ileriye dönük idari çerçeveyi kuruyor. Aynı gün Green Plains, ikinci çeyrekte konsolide etanol ezme marjının bir yıl önce 26,3 milyon dolar olan düzeyinden 95,1 milyon dolar düzeyine çıktığını bildirdi. Bu, sekiz tesisin üretim, satış ve maliyet bileşiminden doğmuş dönemsel bir şirket sonucudur. Yan yana okunduğunda açıklamalar, fiyat sinyallerinin farklı kaynaklarını ve her kaynağın kendi mekanizmasını görünür kılıyor.[1], [2]
Taban fiyatın taşıdığı mesaj
Asgari fiyat, ithalatçıların belirli ürünleri hangi bedelin altında getiremeyeceğine ilişkin bir sınır koyar. Kararnamede bu sınır, vergi oranından ayrı olarak listeleniyor; dolayısıyla yalnızca yüzde 15'lik oranı izlemek kararın tamamını anlatmaz. Polisilikon, külçe, dilim, hücre ve modül için farklı ölçü birimleri kullanılması da zincirin her halkasının aynı maliyet yapısına sahip olmadığını hatırlatıyor. Kararname, Section 232 incelemesindeki ulusal güvenlik tespitine dayanıyor. Bu hukuki gerekçe, güncel piyasa fiyatlarını ölçmekten çok ithalat kuralının dayanağını açıklıyor. Uygulama tarihine kadar şirketlerin sözleşme, tedarik ve stok kararlarının nasıl değişeceği bu metinden tek başına çıkarılamaz. Fiyat tabanı, işlem anındaki pazarlığın sonucundan farklı bir sinyal üretir: Sınırın kendisi kamu otoritesi tarafından önceden tanımlanmıştır. Sonraki aylarda görülecek ithalat verisi ve fiyat hareketleri ise kararın ardından piyasanın verdiği ayrı gözlemler olacaktır. Bu ayrım, metinde yazan unsurlarla daha sonra ölçülecek ekonomik sonuçların birbirine karışmasını önler.[1]
Ezme marjı neyi, neyi söylemez
Green Plains'in açıklaması, bir şirketin kendi dönem hesabına açılan pencere. Konsolide ezme marjındaki artış, etanol üretim zincirinde gelirlerle üretim girdileri ve işlem maliyetleri arasındaki farkın şirketin raporladığı biçimde genişlediğini gösteriyor. Aynı açıklamada gelir yıllık yüzde 19,3 düşüşle 446,2 milyon dolar oldu, etanol satış hacmi de yüzde 17 geriledi. Sekiz işletmedeki kapasite kullanımının yüzde 88 olması, marjın üretim miktarı ve toplam gelirden ayrı okunması gerektiğini daha da netleştiriyor. Dolayısıyla şirket marjının 95,1 milyon dolar düzeyine çıkması, etanol piyasasının tümüne veya bütün tarımsal girdilere ilişkin genel bir yön vermiyor. Beyaz Saray'ın polisilikon eşiği ile Green Plains'in ezme marjı şu ortak soruyu çağırıyor: Bir fiyat ilişkisi kural yoluyla mı, yoksa belli bir işletmenin çeyrek sonuçları yoluyla mı görünür oluyor? Cevap iki farklı saatten geliyor. Birinde uygulanacak sınır var; diğerinde geride kalan dönemin muhasebesi. Bu ayrım, başlıkların parlaklığını korurken her verinin cevaplayabildiği soruyu berraklaştırıyor.[2], [1]
