Kruger otu büyürken deniz çayırı karbonu düşüyor, orman geri gelişi ucuz kalıyor
Kruger’de ot üretimi yüzde 28 arttı, tropik ormanda doğal geri gelişim dikimden yüzde 96 daha ucuz çıktı, ısınan tanklarda deniz çayırının kalıcı karbon payı ise yaklaşık yüzde 28 küçüldü.
Bilim··Öğle
Kruger otları daha çok büyüdü, ama bu artış depoya dönüşmedi
Nature’da yayımlanan çalışma, Güney Afrika’daki Kruger Ulusal Parkı’nda uzun dönem alan ölçümlerini kontrollü karbondioksit deneyleriyle birlikte değerlendiriyor. Phys.org özetine göre ot üretimi 1989 ile 2021 arasında yüzde 28 arttı ve artış en kurak kesimlerde daha belirgin oldu. Yazarlar bu tabloyu karbondioksit gübrelemesiyle ilişkilendiriyor. Aynı çalışma, daha çok otun otomatik olarak daha çok depolanmış karbon anlamına gelmediğini, çünkü ek büyümenin hızla yenip yakılabildiğini ve daha sıcak, daha kurak koşulların bu etkiyi zayıflatabileceğini vurguluyor.[1]
Tropik ormanda en ucuz toparlanma, kendi kendine gelen toparlanma oldu
Nature Ecology & Evolution’daki ayrı bir çalışma ise tropik ormanın her yerde fide dikimiyle geri getirilmesi gerekmediğini söylüyor. Phys.org haberine göre Queensland ve Newcastle ekipleri, doğal geri gelişimin aynı restorasyon hedeflerine dikim programlarından yüzde 96 daha düşük giderle ulaşabildiğini hesapladı. Jiaqi Li, bu yolun çoğu yerde istilacı türlerin temizlenmesine, tohum kaynaklarının korunmasına ve yangın ile otlatmanın bastırılmasına dayandığını söylüyor. Çalışma ayrıca doğal olarak geri gelen ormanın, dikilmiş ormandan daha fazla karbon ve daha fazla tür taşıyabildiğini bildiriyor. Böylece kara ekosistemlerinde iyileşme maliyeti, her yerde aynı mühendislik yoğunluğunu gerektirmiyor.[2]
Deniz çayırında ısınma, en kalıcı karbon payını küçülttü
Denizdeki tablo ise ters yönde ilerliyor. Communications Earth & Environment’da yayımlanan deneyde araştırmacılar deniz çayırları ile alglerin suya saldığı çözünmüş organik karbonu izledi. Phys.org özetine göre 4 santigrat derecelik artış, normalde okyanusta uzun süre kalan uzun ömürlü karbon payını yaklaşık yüzde 28 küçülttü. Kurgu, akıntıları, fırtınaları ve türlerin uzun vadeli yer değişimini içermediği için gerçek kıyının basitleştirilmiş bir modeli. Ama sonuç, daha sıcak suların yalnızca ne kadar biyokütle üretildiğini değil, bunun ne kadarının dayanıklı karbon deposuna dönüşebildiğini de değiştirebildiğini gösteriyor.[3]
