Gizli yapılar çekirdekteki hidrojenden kuantum düzenine ve eski dokulara kadar görünür hale geliyor
Demir hidrürde yeni bir süperiyonik durum işareti bulundu. Sayısal bir model fracton izlerini katıhal fiziğine yaklaştırırken, 450 milyon yıllık bir deniz zambağı fosilinde yumuşak doku korunumu saptandı.
Bilim··Sabah
Çekirdeğe benzer koşullarda hidrojen akmaya başlıyor
Institute of Science Tokyo ekibi, yüz merkezli kübik demir hidrürü 50 ile 110 gigapaskal arasında sıkıştırıp 2.000 kelvinin üzerine ısıttığında, yaklaşık 1.590 kelvinde yeni bir eşik gördü. Bu eşikte demir atomları yerinde kalırken hidrojen daha akışkan davranıyor; yani maddenin bir kısmı katı düzenini korurken diğer kısmı serbestçe yer değiştiriyor. Sonuç, Yer'in iç çekirdeğine yakın koşullarda hidrojenin nasıl davrandığına dair tartışmayı daha somut bir laboratuvar işaretine bağlamış oldu.[1]
Kuantum düzensizliği için daha gerçekçi bir iz çıktı
Helmholtz araştırmacılarının iki boyutlu spin-1 modeli için yaptığı geliştirilmiş Monte Carlo çözümü, spin korelasyonlarının momentum uzayındaki dağılımının gösterge alan kuramından beklenen desenle neredeyse tam çakıştığını bildirdi. Fracton denen uyarımların doğrudan gözlenmesi hâlâ ayrı bir eşik, ama bugünkü ilerleme onların yalnız soyut bir kuramsal oyun değil, katıhal düzeneklerinde sınanabilir bir hedef haline geldiğini gösteriyor. Böylece görünmesi zor bir kuantum yapının imzası, gerçek malzemelere biraz daha yakın bir yüzeye taşınmış oluyor.[2]
Eski canlıların dokusu da taşta iz bırakabiliyor
Oklahoma Üniversitesi araştırmacıları, Dendrocrinus simcoensis adlı 450 milyon yıllık bir deniz zambağı örneğinde beslenme yapıları olan tüp ayakların fosilleşmiş kalıntılarını tanımladı. Bu, yumuşak dokusu korunmuş bilinen ikinci krinoid ve şimdiye kadar bulunan en eski örnek. Fosilin Montréal'deki müze koleksiyonunda bekliyor olması da, görünmez sayılan anatomik ayrıntıların bazen yeni kazılardan değil, mevcut koleksiyonların yeniden okunmasından çıktığını hatırlatıyor.[3]
