Profilin, göç eden hücrelerin aktin ağında iki ayrı yolu yönetiyor
CRISPR deneyleri, profilinin göç eden hücrelerin ön kenarındaki aktin ağlarını iki ayrı yoldan düzenlediğini gösterdi: Arp2/3 kompleksinin konumunu desteklerken Ena/VASP üzerinden kapak proteininin etkisini değiştiriyor. TU Braunschweig ile Phys.org aynı hücre çalışmasını aktarırken matematiksel model, Ena/VASP ve kapak proteininin ortak bir bağlanma düzeneği için yarıştığını öne sürüyor. Deneyler hücre hareketinin mekanizmasını açıklıyor; kanser ya da enfeksiyon tedavisi sınanmadı.
Bilim··Öğle
Ön kenardaki iş bölümü
TU Braunschweig ve Phys.org, göç eden hücrelerin önündeki yassı lamellipod yapılarında aynı dört aktin düzenleyicisini izleyen çalışmayı aktarıyor. Araştırmacılar B16-F1 fare melanom hücrelerinde CRISPR ile profilin 1, Arp2/3 kompleksi, kapak proteini ve Ena/VASP ailesini tek tek ve birlikte bozdu. Görüntüleme ile bu değişikliklerin aktin ağının kurulması, ön kenarın ilerlemesi ve hücre göçü üzerindeki sonuçlarını karşılaştırdılar. Bu tasarım, tek bir protein kaybını genel hücre hareketiyle eşitlemeden düzenleyiciler arasındaki iş bölümünü sınadı.[1], [2]
Profilin iki ayrı yolu ayarlıyor
İki haberin ortak sonucu, profilinin Arp2/3’e bağlı dallanmış ağı desteklerken Ena/VASP etkinliğine karşı koyduğu yönünde. Ena/VASP ile kapak proteini de birbirinin etkisini sınırlıyor. Birleşik gen bozma deneylerinde profilin, Ena/VASP bulunmadığında da Arp2/3’ün ön kenardaki konumunu destekledi; buna karşılık profilin kaybının kapak proteini üzerindeki etkisi Ena/VASP yokken kayboldu. Profilin böylece Arp2/3 ve kapak proteini üzerinde aynı zincirin iki adımı gibi değil, ayrılabilir yollarla etkili oluyor.[1], [2]
Model bir yarış öneriyor
Deney verilerine kurulan matematiksel model, Ena/VASP ile kapak proteininin lamellipod kenarındaki ortak bir bağlanma düzeneği için yarışması gerektiğini öne sürüyor. Bu, doğrudan görüntülenmiş bir bağlanma noktası değil; hücre deneylerini birlikte açıklayan bir model çıkarımı. Deneylerde profilin dallanmış aktin ağının merkezi bir düzenleyicisi olarak belirdi ve önceki karşıt sonuçları uzlaştırabilecek bir mekanizma ortaya çıktı. Sonuç kültürdeki fare melanom hücreleriyle sınırlı; kanser yayılımını azaltan ya da enfeksiyonu tedavi eden bir müdahale sınanmadı.[1], [2]
