İlk psikoz çalışması, glutamat düzeyinden çok bölgeler arası bağıntı buldu
Hakemli bir 7 tesla beyin spektroskopisi çalışması, ilk psikoz döneminde olup antipsikotik kullanmayan 47 kişiyi 21 sağlıklı kontrolle karşılaştırdı. Beş bölgedeki glutamat düzeyleri gruplar arasında anlamlı biçimde ayrışmadı. Keşif amaçlı çözümleme, hastalarda bölgeler arası bağıntılar buldu. Neden-sonuç ilişkisi veya bireysel tanı için bu küçük gözlemsel örneklem yeterli değil; bulgunun başka gruplarda sınanması gerekiyor.
Bilim··Akşam
Beş bölgede derişim farkı çıkmadı
Translational Psychiatry'de 27 Eylül'de yayımlanan hakemli çalışma, glutamatı beş beyin bölgesinde 7 tesla manyetik rezonans spektroskopisiyle ölçtü. Araştırmacılar, ilk psikoz döneminde olup antipsikotik kullanmayan 47 kişiyi 21 sağlıklı kontrolle karşılaştırdı. Örneklenen alanlar, hipokampus ve talamusun da bulunduğu ön ve derin beyin yapılarını kapsıyordu. Önceden belirlenen bölge karşılaştırmalarında gruplar arasında anlamlı glutamat derişimi farkı çıkmadı. Sonuç, erken psikozda bu bölgelerin tümünde glutamatın daha yüksek veya daha düşük olduğu yönündeki basit açıklamayı daraltıyor; başka biyolojik farkların bulunmadığını göstermiyor.[1]
Bölgeler arasında bağıntılar belirdi
Ekip daha sonra glutamat ölçümlerinin bölge çiftlerinde birlikte değişip değişmediğine baktı. Keşif amaçlı çözümlemede, hastalarda 10 çiftin altısında anlamlı bağıntı görüldü; bildirilen kontrol grubunda aynı örüntü yoktu. Bu bağıntıların dördü, sanrı veya varsanı gibi pozitif belirtilerin şiddetiyle ilişkiliydi. Bazal gangliyon glutamatı ile negatif belirtiler arasındaki ayrı bir ilişki ise çoklu karşılaştırma düzeltmesinden sonra anlamlı kalmadı. Bulgular, kişiler arasındaki istatistiksel birlikte değişimi anlatıyor; beyin bölgeleri arasında sinyal akışının doğrudan görüntüsü değil. Yazarlara göre bölgeler arası örüntü, tek bir bölgenin derişiminden daha açıklayıcı olabilir; bu yorum keşif verisine dayanıyor.[1]
Küçük kesitsel örneklem yorumu sınırlıyor
Taramalar tek bir zaman kesitini gösteriyor; bağıntıların belirtilerden önce mi sonra mı ortaya çıktığını açıklamıyor. Kontrol grubu küçük. Çok sayıda bölge ve belirti karşılaştırması, bazı ilişkilerin rastlantıyla görülmüş olma olasılığını artırıyor. Çalışmada tedavi sınanmadı ve tek bir hasta için tanı eşiği belirlenmedi. Bulgular, daha büyük ve bağımsız gruplarda aynı bölgeler arası örüntünün görülüp görülmediğini ve zamanla değişip değişmediğini araştırmaya yöneltiyor. Makale, hakem değerlendirmesinden geçmiş kabul sürümüdür; son kayıt sürümünden önce yazı işleri düzeltmeleri alabilir.[1]
