Perilla yaprağı özütü, deney solucanlarının yaşam süresini uzattı
Hakemli bir laboratuvar çalışmasında perilla yapraklarından elde edilen özüt, deney solucanlarında ömrü uzattı; yağ depolaması da azaldı. Araştırmacılar ısıya ve oksidatif strese dayanıklılığı, ayrıca insülin sinyal yoluyla ilişkili işaretleri de inceledi. Bulgular bu solucan türünde elde edildi; insanlarda ömür veya kilo üzerinde etki gösterilmiş değil.
Bilim··Sabah
Perilla özütü solucanlarda denendi
Hakemli laboratuvar çalışması, perilla yapraklarından etil asetatla elde edilen özütü Caenorhabditis elegans adlı küçük deney solucanlarında sınadı. Uygulama sonrasında bu hayvanlarda ömür daha uzundu; depolanan yağ ise daha azdı. Bu tür, yaşlanma ve metabolizma araştırmalarında kullanılan bir hayvan modelidir. Bulguların kapsamı da bu modelle sınırlı: çalışmada insanlarda ömür ya da kilo değişimi ölçülmedi. Yaprağın besin olarak yenmesiyle laboratuvarda hazırlanan özütün verilmesi aynı uygulama sayılmaz.[1]
Hareket ve stres ölçümleri de değişti
Araştırmacılar yaşam süresi ve yağ birikiminin yanında solucanların yutak pompalama ve baş hareketi sıklığını da izledi; özüt verilen grupta her ikisi daha yüksekti. Lipofuscin ve reaktif oksijen türleri olarak izlenen yaşlanma ve oksidatif stres işaretleri daha düşüktü. Deney hayvanları ısıya ve oksidatif strese de daha dayanıklı çıktı. Bunlar aynı solucan deneyinin farklı ölçümleri; her biri insanlarda bir tedavi yararı bulunduğu anlamına gelmiyor.[1]
İnsülin sinyalindeki işaretler mekanizmaya ipucu verdi
Makalede insülin ve benzeri büyüme etkeni sinyal yoluyla ilişkili işaretlerde de değişim bildirildi. Araştırmacılar, yağ birikimi ve yaşam süresindeki farkların bu yolun düzenlenmesiyle ilişkili olabileceğini belirtiyor. Ölçülen işaretler mekanizmaya ilişkin bir yorum sağlıyor; insanlarda aynı yolun aynı özütle aynı sonuca varacağını göstermiyor. Sonuç, perilla bileşiklerinin daha ileri deneylerde araştırılmasına dayanak olabilir, ancak bu çalışma beslenme ya da sağlık önerisi üretmiyor.[1]
