Viral B2 proteini hücrede kendini çoğaltan RNA’nın üretimini artırdı
Laboratuvar çalışmasında Nodamura virüsünün B2 proteini, kendini çoğaltan RNA’nın hücresel virüs savunmasına rağmen daha fazla hedef protein üretmesine yardımcı oldu. Engel kök hücrelerle farklılaşmış hücrelerde aynı değildi; bağışıklık sinyali ise ölçülebildi. Bu sonuç deneysel hücrelere ilişkin; aşının koruyuculuğu veya insanlardaki güvenliği ölçülmedi.
Bilim··Akşam
Kendini çoğaltan RNA hücre savunmasına takılıyor
Kendini çoğaltan RNA, hücreye girdikten sonra hedef proteini üretmeyi sürdürmek üzere tasarlanıyor. Çoğalma sırasında hücrenin virüs belirtisi olarak algılayabildiği çift iplikli RNA da oluşuyor. Bu savunma, deneysel RNA’yı kesebiliyor veya yeterince hedef protein üretilmeden protein sentezini durdurabiliyor. Queen Mary Üniversitesi araştırmacıları Nodamura virüsünün B2 adlı proteininin, bağışıklık uyarımını silmeden bu engelleri azaltıp azaltamayacağını sınadı.[1], [2]
B2, farklı hücrelerde farklı engelleri azalttı
Fare embriyonik kök hücrelerinde etkin B2, Dicer yolunun RNA’yı küçük parçalara kestiğine ilişkin işaretleri azalttı. Farklılaşmış insan hücre dizilerinde ise başka bir engeli, PKR bağlantılı protein üretimi duruşunu sınırladı. Çift iplikli RNA’ya bağlanamayan bir B2 çeşidi karşılaştırma için kullanıldı. Deneylerde hedef protein üretimi artarken bildirilen interferon yanıtı bütünüyle bastırılmadı; ölçülebilir kaldı.[1]
Hücre sonuçları aşının etkisini göstermiyor
Nature Communications çalışması aşılanmış insanları değil, deneysel RNA düzeneklerini ve hücreleri inceledi. Queen Mary bulguyu ilerideki aşı geliştirmesi için olası bir yol olarak sunuyor ve ekibin ticari ortak aradığını belirtiyor. Kök hücrelerle farklılaşmış hücrelerde baskın savunmaların değişmesi de tek bir hücre sonucunun bütün dokuları temsil edemeyeceğini gösteriyor. Koruyuculuk, güvenlik, uygun doz ve kalıcı bağışıklık, bildirilen laboratuvar deneylerinin ötesinde araştırma gerektiriyor.[1]
