Laboratuvarda sınanan 15 yarasa koronavirüsünün diken proteinleri, SARS-CoV-2’ye yakın akrabaların daha çok hayvan türünün alıcısını kullanabildiğini gösterdi. Bu virüsler, mevcut antikorlarla daha kolay etkisizleştirildi. Öteki virüs gruplarında alıcı kullanımı daha sınırlıydı. Alıcı kullanımı ve antikor tanınması, türler arası geçiş tehlikesiyle ilgili iki özellik; insanlarda enfeksiyon veya bulaşma olduğu ortaya konmuş değil. Bulgular, salgın tahmini yerine yeni deneyler için bir dayanak sağlıyor.
PLOS Biology çalışması, 15 yarasa sarbekovirüsünün diken proteinini 34 hayvan türünün ACE2 alıcılarıyla karşılaştırdı. Kümede 16 yarasa türü ile 18 başka memeli vardı. Bağlanma ve hücreye giriş deneylerinde SARS-CoV-2’ye en yakın virüsler, daha geniş bir alıcı kümesini kullanabildi. Bazı öteki grupların örüntüsü daha dardı. Ortak Pirbright ve King’s College London çalışması, bu farkları laboratuvar koşullarında haritaladı.[1], [2]
SARS-CoV-2 ile Laos’ta bulunan akraba virüsleri içeren grupta alıcı kullanımı çoğu kez daha genişti. Başka bir gruptaki RhGB07 örneği daha sınırlıydı; diken proteininin yapısının belirlenmesi, alıcıya bağlanma özelliklerini açıklamaya yardımcı oldu. Omicron soylarındaki değişimler de türler arasındaki bazı laboratuvar alıcı kullanımı örüntülerini kaydırdı. Bu nedenle konak seçimi, virüs ailesinin tüm üyelerinde değişmez bir özellik olarak görülemez.[1]
Ekip, SARS-CoV-2 enfeksiyonundan iyileşen kişilerin kan örneklerini ve aşıdan sonra enfeksiyon geçiren kişilerden alınan tek tip antikorları sınadı. Çapraz etkisizleştirme SARS-CoV-2’ye en yakın virüslerde en güçlüydü. Daha uzak akrabalarda daha sınırlı etkiler görüldü. Alıcı uyumu ile antikorların virüsü tanıması, olası türler arası geçişi incelerken birlikte değerlendirilecek iki özellik olarak ortaya çıktı.[1]
Deneyler, alıcıya bağlanmayı, diken taşıyan sınama parçacıklarıyla hücreye girişi ve antikor yanıtını laboratuvarda ölçüyor. Hayvanlar arasında kolay bulaşmayı, doğada insana geçişi veya bir kişide hastalık oluşmasını göstermiyor. Maruziyet, virüsün öteki işlevleri ve bağışıklık durumu da türler arası geçişte etkili. Bulgular, konak seçimi ile çapraz bağışıklık için yeni araştırmaların haritasını sunuyor; başka bir salgının çıkacağını gösteren kanıt oluşturmuyor.[1]
