Lismore kazıları büyük bir erken Orta Çağ manastırını ortaya çıkardı
İskoçya’nın Lismore adasında bulunan mezarlar, erken yapılar ve metal işçiliği izleri büyük bir altıncı yüzyıl manastırına işaret ediyor. Bulgular, daha çok yazılı gelenekten bilinen dini merkeze somut bir görünüm kazandırıyor ve zanaat faaliyetlerini gösteriyor. Alanın Aziz Moluag ile ilişkisi, kazı nesnelerinden kesin olarak saptanmış bir kimlik değil, tarihsel bir yorum.
Bilim··Akşam
Lismore’da daha büyük bir merkez beliriyor
İskoçya’nın Lismore adasındaki kazılar, büyük bir erken Orta Çağ manastırıyla ilişkili mezarlık alanlarını, erken yapıları ve süslü taş eserleri ortaya çıkardı. Scientific American ve The Guardian aynı temel gelişmeyi bildiriyor: Maddi kalıntılar, uzun süre daha çok yazılı gelenekten bilinen dini merkezin ölçeğini görünür kılıyor. Bulgular alanın fiziksel tablosunu değiştiriyor; kurucularına ilişkin her tarihsel anlatıyı arkeolojik kesinliğe dönüştürmüyor.[1], [2]
Zanaat izleri tabloyu genişletiyor
Döküm kalıpları ve potalar, alanın yalnızca ibadet yeri olmadığını gösteriyor. Scientific American’ın Antiquity araştırmasına dayanan haberi, altın, gümüş ve bronz işçiliğiyle bağlantılı kanıtları anlatıyor. Bu nesneler uzmanlaşmış zanaat faaliyetine ve topluluğun ekonomik rolüne işaret ediyor. Arkeologların Lismore’u küçük, yalıtılmış bir yer olarak görmek yerine erken Orta Çağ Britanya’sındaki ağlar içinde yeniden değerlendirmesine de yardımcı oluyor.[1]
Azizle kurulan bağın sınırı var
The Guardian, kazıları Aziz Moluag ile ilişkilendirilen altıncı yüzyıl manastırı geleneğiyle birlikte ele alıyor ve çalışmanın arkasındaki yerel çabayı anlatıyor. Antiquity’ye dayanan bulgular büyük bir manastır merkezini destekliyor; ancak kazılan nesneler tarihsel bir kurucuyu tek başına kesin biçimde belirlemiyor. En güçlü sonuç, alanın yeni belgelenen ölçeği ve faaliyetleri. Kesin kuruluşu ve konumu hakkındaki yorumlar tarih ve arkeolojinin konusu olmaya devam ediyor.[1], [2]
