İsviçre buzulları, az kar yağan kışı ve olağanüstü sıcak yazı izleyen dönemde hacimlerinin yüzde 5’inden fazlasını yitirdi. GLAMOS’un yıllık ölçümleri, bu kaybı en ağır gerilemeler arasına yerleştiriyor. Son beş yılda toplam hacmin yaklaşık beşte biri yok oldu. Yüksek dağlardaki buzlar da belirgin biçimde inceldi; bazı küçük buzullar bütünüyle eridi.
İsviçre buzulları, son yıllık değerlendirmede hacimlerinin yüzde 5’inden fazlasını yitirdi. GLAMOS ölçümleri, kışın az yağan karın ve yazın olağanüstü sıcaklığın kaydedilen en büyük kayıplardan biriyle birlikte yaşandığını gösteriyor. Ülkedeki toplam buzul hacminin yaklaşık beşte biri, son beş yılda yok oldu.[1], [2]
Kasım 2025 ile Nisan 2026 arasındaki kış, ölçümler başladığından bu yana en az kar yağan on kış arasına girdi. Ardından mayıstan eylüle kadar sıcak ve kuru hava etkili oldu. Sıfır derece sınırı, ortalamanın iki katından fazla süreyle, 76 gün boyunca 4.000 metrenin üzerinde kaldı. Eylülde 3.500 metredeki buzullarda bile hemen hiç kar kalmamıştı. Normalde buzun erimesini geciktiren koruyucu örtü böylece ortadan kalktı.[1]
Ortalama incelme 2,5 ile 4 metreye ulaştı; bazı buzul dillerinde kayıp 10 metreyi buldu. Bella Tola, Griessfirn ve Plattalvafirn gibi küçük buzullar tamamen yok oldu. Değerlendirmeye göre eriyen buzullar temmuz ile eylül arasında 2,2 trilyon litre su sağladı. Yazın artan bu akış, dağlardaki buz rezervinin tükenmesiyle birlikte yaşanıyor. Buzullar küçüldükçe aynı düzeyde su sağlamayı sürdüremeyecek.[1]
