Sahra Altı Afrika’daki doğa onarım projelerinin çözümlemesi, ağaç kaybındaki değişimlerin çevredeki alanlara da yayıldığını ortaya koydu. Doğal yenilenme ve etkin onarım daha az ağaç kaybıyla ilişkilendirilirken, ağaçlarla tarımın birlikte yürütüldüğü alanlar toplu karşılaştırmalarda ters yönde bir örüntü gösterdi. Bulgular ülkeye ve yönteme göre değişiyor; çevredeki araziler de projenin çevresel sonucunun bir parçasını oluşturuyor.
Sahra Altı Afrika’daki doğa onarım projelerini inceleyen çalışma, ağaç kaybında proje sınırlarının ötesine uzanan değişimler buldu. Doğal yenilenme ve etkin onarım, çevredeki arazilerde daha az kayıpla ilişkilendirildi. Ağaçlarla tarımın birlikte yürütüldüğü alanlarda ise toplu karşılaştırmalar ters bir örüntü gösterdi. Çalışma, bir alanın onarılmasına çevrenin başka yerlerindeki değişimlerin nasıl eşlik edebildiğini inceliyor.[1], [2]
Araştırmacılar, 27 ülkede yaklaşık 6,8 milyon hektarı kapsayan 130.000’e yakın onarım alanını bir araya getirdi. Projelerin içinde ve çevrelerine 5 ile 10 kilometreye kadar uzanan kuşaklarda yıllık ağaç kaybını karşılaştırdı. Karşılaştırma alanları arasında daha sonra onarılan yerler ve hiç onarılmamış benzer araziler vardı. Ekip, projeleri arazilere rastgele atamak yerine bu alanlara göre zaman içindeki değişimleri karşılaştırdı.[1]
Bir karşılaştırmada doğal yenilenme, on yıl boyunca proje içinde 6,8 puan, 10 kilometrelik kuşakta ise 8,7 puan daha az ağaç kaybıyla ilişkilendirildi. Ağaçlarla tarımın birlikte yürütüldüğü alanlarda aynı karşılaştırma artış gösterdi. Bu farklar, ağaç kaybı oranlarında yüzde puanını ifade ediyor. Sonuçlar ülkelere ve karşılaştırma yöntemine göre değişti. Araştırmacılar ağaç örtüsü kaybını ölçtü; proje kapsamı eksikti ve uzun süredir yürüyen projelerde gözlem sayısı daha azdı. Bu nedenle toplu örüntüler, her onarım alanının sonucunu belirlemiyor.[1]
