Kısa antibiyotik maruziyeti, plazmitlerin bakteri topluluklarında kalmasını uzatıyor
Antibiyotik maruziyeti, plazmit taşımayan bakterileri azaltarak bu genetik yapıları taşıyan hücreleri baskın bırakabiliyor. Hakemli bir laboratuvar çalışmasında, plazmitsiz rakiplerin yeniden ortaya çıkmasına kadar geçen gecikmeyi daha hızlı bir azalma izledi. Deneyler ve modeller, bu ekolojik hafızayı günler ile haftalar arasında izledi. Araştırma, tanımlanmış bakteri topluluklarında direncin kalıcılığını inceliyor; hastalarda bir tedavi protokolünü sınamıyor.
Bilim··Gece
Plazmit kaybı önce yavaşlıyor, rekabet sonra hızlanıyor
Kısa antibiyotik maruziyeti, antibiyotik kaldırıldıktan sonra da plazmit taşıyan bakterileri baskın bırakabiliyor. Plazmitler, kromozomlardan ayrı çoğalan ve direnç genleri taşıyabilen genetik yapılar. Tek bir hakemli laboratuvar çalışmasında, bunları taşımanın büyüme maliyeti hemen hızlı kayba yol açmadı. Önce hücre bölünmesi sırasında plazmit kaybeden rakiplerin yeniden ortaya çıkması gerekti. Plazmitsiz hücreler yeterince çoğalıp büyüme üstünlüğünden yararlandığında azalma hızlandı. Ondan önce, plazmit sıklığının uzun süre az değiştiği bir dönem görüldü.[1]
Beş plazmit, gecikmeyi farklı topluluklarda sınadı
Araştırmacılar iki Escherichia coli hücre grubunda 5 plazmit sınadı: hücreler arasında taşınamayan, floresanla işaretlenmiş 3 plazmit ve aktarılabilen 2 plazmit. Yapay topluluklar ile hastane lavabolarından alınan çok türlü topluluklar da incelendi. Matematiksel modeller ve benzetimler, plazmit taşıyan hücrelerin oranındaki değişimle karşılaştırıldı. Çerçeve, hücre büyümesini, genetik aktarımı ve bölünme sırasındaki kaybı ayrı süreçler olarak ele alıyor. Günlerden haftalara uzayan kalıcılığı açıklamak için yalnızca hızlı yatay aktarım veya düşük taşıma maliyeti gerekmiyor.[1]
Plazmitleri hücrelerden uzaklaştırmayı amaçlayan bileşikler, laboratuvar testlerinde azalmayı hızlandırdı. Buna karşılık yinelenen antibiyotik seçilimi, azalma evresi bitmeden plazmit taşıyan hücrelere yeniden üstünlük sağlayabilir. Taşıma maliyetini azaltan mutasyonlar da kalıcılığa katkıda bulunabilecek başka bir süreç. Ekolojik başlangıç koşulları bunlardan ayrı bir mekanizma oluşturuyor. Deneylerin ölçtüğü sonuç, tanımlanmış bakteri topluluklarında zamanla değişen plazmitli hücre oranı. Çalışma bir klinik tedavi protokolünü sınamıyor ve laboratuvardaki etki büyüklüklerinin hasta enfeksiyonlarına aynen aktarılabileceğini göstermiyor.[1]
