Bitkilerin kaynakları hızla edinmesi, Çin’in ılıman çayırlarında daha yüksek, yüksek dağ çayırlarında ise daha düşük kararlılıkla ilişkili bulundu. Yeni yayımlanan hakemli gözlemsel çalışma, sahada ölçülen bitki özelliklerini uydu kaynaklı yeşillik göstergeleriyle birleştiriyor. Aşırı iklim olaylarının ardından toparlanma ise her iki bölgede bu özelliklerle olumlu ilişki gösterdi. Olay sırasındaki direnç ile sonrasındaki toparlanma farklı ilişkiler izliyor.
Kaynakları hızla edinen bitkiler, Çin’in ılıman çayırlarında daha yüksek, yüksek dağ çayırlarında ise daha düşük kararlılık ve dirençle ilişkili bulundu. Hakemli gözlemsel çalışma Çin’deki Moğolistan Platosu ile Tibet Platosu’nu karşılaştırdı. Pu Yan ve çalışma arkadaşları bitki stratejileriyle ekosistemin davranışı arasındaki ilişkiyi saha ölçümleri ve uydu kaynaklı yeşillik göstergeleriyle inceledi.[1]
Ekip her bölgede 10 saha seçti; temmuz ve ağustos 2018’de 160 örnekleme alanını taradı. 343 bitki türünde yaprakların besin içeriği, alanı ve kuru madde oranı gibi özellikler incelendi. Bu özelliklerle hızlı kaynak edinme ve kaynakları uzun süre koruma stratejileri ayrıştırıldı. Tür zenginliği içinde tek yıllıkların payı, ılıman bölgede yüzde 27, yüksek dağ bölgesinde yüzde 9 oldu.[1]
Aşırı iklim olayları sonrasındaki toparlanma, iki bölgenin ikisinde de kaynakları hızlı edinme özellikleriyle olumlu ilişki gösterdi. Bu ölçüm, olay sırasındaki dirençten ve zaman içindeki kararlılıktan farklı. Modeller iklimi, toprağı ve çeşitliliği hesaba kattı; bağımsız veri kümeleri ilişkilerin yönünü sınadı. Bölgeler arasında geçmiş otlatma ve üretkenlik gibi çevresel farklar bulunuyor. Çalışma gözlenen ilişkileri inceliyor; her yere uygulanabilecek bir dikim önerisi vermiyor.[1]
