Değişkenlik ölçütleriyle seçilen 473 galaksi çekirdeğinin 19’unda, yıllar arayla yapılan gözlemler bir oksijen çizgisinin belirgin biçimde güçlendiğini gösterdi. Tek bir gözlemsel ön baskı, değişimi gazın merkezde artan ışınıma yanıtı olarak yorumluyor. Kızılötesi parlamalar bu yorumu destekliyor. Ancak iki optik gözlem dönemi, kesin gecikmeyi ya da her çekirdekte aynı tetikleyiciyi belirleyemiyor.
Seçilmiş örneklemdeki on dokuz galaksi çekirdeğinde, yıllar arayla yapılan gözlemler arasında bir oksijen yayım çizgisi iki katından fazla güçlendi. 7 Ekim’de sunulan tek bir gözlemsel ön baskı, değişkenliği nedeniyle seçilen 473 çekirdeği inceliyor. Yaklaşık yüzde dört oranı bu örnekleme ait; bütün galaksilerdeki sıklığı ölçmüyor. Bulgu, merkezdeki kara deliğe madde sağlayan etkin çekirdeklerin çevresindeki gazla ilgili.[1]
On dokuz kaynağın ortak tayfında, iki kez iyonlaşmış oksijenin yayımı yüzde 229 arttı; bildirilen belirsizlik yüzde 22’ydi. Tek kez iyonlaşmış oksijen ise ortalama yüzde 20 azaldı. Hidrojen ve diğer düşük iyonlaşma çizgileri aynı ölçüde güçlenmedi. Yazarlar bu seçici değişimi, bütün tayfın aynı oranda büyümesi yerine merkezde artan ışınıma yanıt olarak yorumluyor.[1]
Kızılötesi gözlemlerde on üç kaynakta sınırlı süreli parlamalar bulundu. Bu parlamaların enerjisi oksijen çizgisindeki artışla ilişkiliydi. İlişki, önerilen iyonlaşma yanıtını destekliyor ancak neden-sonuç kanıtı oluşturmuyor. Aynı değişimi göstermeyen çekirdeklerle yapılan karşılaştırmalarda, aygıtların farklı gözlem açıklıklarına bağlanabilecek genel bir çizgi artışı görülmedi.[1]
Her çekirdek için yalnızca iki optik tayf dönemi bulunuyor. Bu nedenle ışınımla gaz yanıtı arasındaki kesin gecikme ölçülmüş değil. Olası tetikleyiciler arasında madde akışındaki değişimler ve yıldız parçalanması var. Araştırma, on dokuz çekirdeğin tamamı için ortak tek bir tetikleyici belirlemiyor.[1]
