Hidrojel, pirinç deneylerinde parazit ot tohumlarının çimlenmesini baskıladı
DK6 bileşiğini taşıyan manganlı hidrojel, hakemli deneysel çalışmada kök paraziti otların çimlenmesini baskıladı ve pirinçte yeni sürgün oluşumunu destekledi. Bileşik, dallanmayı ve parazit tohumların çimlenmesini etkileyen bitki hormonu yolunu hedefliyor. Laboratuvar ve toprak deneyleri, jelin içindeki bileşiği nasıl bıraktığını gösterdi. Tarla koşullarında ürün miktarı ve uzun dönem çevre güvenliği henüz belirlenmiş değil.
Bilim··Akşam
Deneysel taşıyıcı pirinç sürgünlerini ve parazit tohumları etkiledi
DK6 bileşiğini taşıyan hidrojel, hakemli deneysel çalışmada Striga asiatica adlı kök paraziti otun tohumlarının çimlenmesini baskılarken pirinçte kardeşlenmeyi destekledi. Kardeşlenme, bitkinin tabanından yeni sürgünlerin çıkması demek. Deney koşullarında pirincin boyu azalırken kuru ağırlığı arttı. DK6, dallanmayı ve parazit tohumların çimlenmesini etkileyen strigolakton hormonları üzerinde çalışmak üzere hazırlanan 32 türev arasından seçildi.[1]
Toprak, jelin pH’ye bağlı salımını değiştirdi
Taşıyıcının karboksimetil kitosan zincirlerini mangan iyonları birbirine bağladı. Tampon çözeltilerinde jel, 24 saatte pH 8,5 düzeyinde içindeki bileşiğin yüzde 95,7’sini, pH 5,5 düzeyinde yüzde 72,3’ünü bıraktı. Çin’de altı bölgeden getirilen pirinç topraklarında da ölçüm yapıldı. 48 saatin sonunda bileşiğin salınan bölümü yüzde 63,5 ile yüzde 86,1 arasındaydı. Toprağın pH değişimini sınırlaması ve bileşiği yüzeylerine tutması, çözeltide görülen pH etkisini zayıflattı. Bu topraklarda 45 gün yetiştirilen pirinçte kardeşlenme farklı ölçülerde arttı.[1]
Reseptör deneyleri ile tarla performansı ayrı sorular
Arabidopsis bitkisindeki genetik deneyler ve doğrudan bağlanma ölçümleri, DK6’nın hormon yoluyla ilişkisini destekledi. Pirinç ve Striga reseptörlerine bağlanması ise benzetimle önerildi; doğrudan doğrulama gereksinimi sürüyor. Büyüme ve toprak deneyleri, tarla koşullarında hasat miktarını belirlemedi. Zebra balıklarıyla akut toksisite deneyi 96 saat sürdü; yazarlar daha kapsamlı çevre toksikolojisi araştırmaları gerektiğini belirtiyor. Bu aşamalardaki ölçümler, formülasyonun tarlada doğrulanmış bir ürün uygulamasına dönüşmesinden önceki deneysel durumu gösteriyor.[1]
