MikroRNA artışı, gelişen fare derisinde yağ bezi oluşumunu engelledi
Gelişen fare derisinde küçük düzenleyici moleküllerden oluşan bir ailenin artırılması, yağ bezi oluşumunu engelledi; kıl folikülleri oluşmayı sürdürdü. Tek bir hakemli çalışma, bu etkiyi genleri denetleyen sinyaller ve hücre döngüsündeki değişimlerle ilişkilendirdi. Deneyler, komşu deri hücrelerinin nasıl farklı görevler edindiğini açıklamaya katkı sağlıyor. Farelerin gelişim dönemi incelendi; daha olgun kıl foliküllerinde biçim bozuklukları da görüldü.
Bilim··Akşam
Yağ bezi hücreleri kendi kimliğini kazanamadı
Yağ bezleri kıl foliküllerinin yanında gelişiyor; birbirine komşu bu hücreler farklı görevler üstleniyor. Gelişen farelerde folikülün üst bölümünde mikroRNA-200 artırıldığında yağ bezi hücrelerinin farklılaşması engellendi. MikroRNA'lar, genlerin çalışmasını düzenleyen küçük moleküller. Tek bir hakemli çalışmada bu moleküllerin derideki dağılımı da incelendi. Kılın oluştuğu matriks bölümünde yoğun bulunan mikroRNA-200, yağ bezi kök hücrelerinin normalde ortaya çıktığı üst bölümde bulunmuyordu.[1]
Gen sinyalleri ve hücre döngüsü birlikte değişti
Moleküler bulgular, mikroRNA-200 artışını yağ metabolizmasıyla ilişkili genleri denetleyen SOX9 proteininin azalmasıyla ilişkilendirdi. Araştırmacılar, hücreler arasındaki bir sinyal yolu olan WNT'yi baskılayan hedefleri belirledi. Bu hedeflerin baskılanmasına WNT etkinliğinin artması eşlik etti. Tek tek hücrelerin gen ifadesi ve doku içindeki konumları ölçülerek değişimin foliküldeki yeri incelendi. Hücre döngüsünün G1 evresinden S evresine ilerleme de sınırlandı; böylece hücre kimliğiyle çoğalmayı denetleyen düzenek birlikte ele alındı.[1]
Kıl oluştu, ilerleyen gelişimde biçimi değişti
Doğum sonrasında yağ bezi öncülleriyle farklılaşan hücreler, mikroRNA artırılan hayvanlarda denetim grubuna göre belirgin azaldı. Kıl oluşumu sürerken ilerleyen gelişimde foliküllerin kıvrıldığı ve yönlerinin bozulduğu görüldü. Değiştirilmiş hayvanların doğumdan sonra düzenli biçimde yaşamaması, incelenebilen gelişim süresini sınırladı. Fare deneyleri deri yapılarının oluşumuna odaklandı; yetişkin insan derisinde benzer bir müdahalenin güvenliği ve etkililiği henüz gösterilmiş değil.[1]
