James Webb Uzay Teleskobu’nun JADES görüntüleri, merkez dışında parlak kümeler barındıran galaksilerin oranının yıldız kütlesiyle belirgin biçimde değiştiğini gösteriyor. Yeni ön baskı, geniş bir kırmızıya kayma aralığında morötesi, mavi ve optik yapıları karşılaştırıyor. Bulgular, farklı galaksi topluluklarında birleşmelerle bağlantılı ve yerinde oluşan yapıların farklı oranlarda bulunabileceğine işaret ediyor.
James Webb Uzay Teleskobu ile yürütülen JADES derin gökyüzü taraması, yeni bir arXiv ön baskısında merkez dışı parlak yapıların sayımı için kullanıldı. Ekip, bu küçük yapıları barındıran galaksilerin oranını ölçtü. Bu kümelerin tipik boyutu birkaç yüz parsek. Örneklem için yıldız kütlesinin alt eşiği 100 milyon Güneş kütlesi olarak seçildi. Galaksilerin kırmızıya kayma aralığı ise 1’den 9’a uzanıyor.[1]
Görüntüler, ışığın galakside yayıldığı zamanki dalga boyuna göre morötesi, mavi ve optik olarak ayrı ayrı değerlendirildi. Kaçırılan yapıları ölçmek için görüntülere yapay yapılar ekleyip yeniden bulunmalarını sınadı. Kırmızıya kayma 1–2 dolayında, kümeli galaksilerin oranı en düşük kütle grubundaki yaklaşık yüzde 35’ten en yüksek kütle grubunda yaklaşık yüzde 85’e çıktı. Kümeli olarak sınıflanan galaksilerin çoğunda, merkez dışındaki yapılardan yalnızca bir veya ikisi güvenilir biçimde seçilebildi.[1]
Tam örneklemde, mavi ve optik ışıkta kümeli galaksilerin oranı kırmızıya kayma 1–2 dolayında yaklaşık yüzde 55’e ulaştı. Kırmızıya kayma 8–9 olduğunda oran yaklaşık yüzde 5’in altına inerken, morötesi oran yaklaşık yüzde 12 düzeyinde kaldı.[1]
Büyük galaksi birleşmelerinin oranlarıyla karşılaştırma, düşük kütleli uzak sistemlerde birleşmelerin önemli bir rolü olabileceğine işaret ediyor. Daha büyük kütleli galaksilerde ise kümelerin yerinde oluşmasını sağlayan ek bir süreç gerekiyor gibi görünüyor; disk kararsızlıkları olası süreçlerden biri. Bu topluluk karşılaştırması, her kümenin kökenini tek tek belirlemiyor.[1]
