Beş büyüme dönemi boyunca yürütülen deneyde, kurutulmuş turbanın yeniden ıslatılması metanı sınırlı ölçüde artırdı. Salınım kurutulmamış referans turbanın altında kalırken gündüz karbondioksit alımı yükseldi. Araştırmacılar, suyun yeniden ıslatılan turbanın yüzeyinin altında tutulduğu bu koşullarda, geçmiş kurutmanın kimyasal yapıyı değiştirerek metan üretimini sınırlamış olabileceğini düşünüyor. Bu açıklama henüz bir hipotez.
Daha önce kurutulmuş turbanın yeniden ıslatılması, kurutulmuş kontrole göre metan salınımını artırdı. Ancak ortalama salınım, kurutulmamış referans turbanın yaklaşık 4–5 kat altında kaldı. Gündüz karbondioksit alımı da yükseldi. Scientific Reports'ta yayımlanan hakemli deneyde gaz alışverişi 2020–2024 büyüme dönemlerinde izlendi. Yeniden ıslatılan turbadaki su yüzeyin altında kaldı; böylece üstte ince, oksijen içeren bir katman korundu.[1]
Araştırmacılar, ABD'nin Minnesota eyaletinden aldıkları 24 büyük turba bloğunu Michigan'daki deney tesisine taşıdı. Blokların yarısı uzun süredir kurutulmuş ağaçlıklı sahadan, yarısı açık ve kurutulmamış alandan geldi. Her birinde altı blok bulunan dört su düzeyi koşulu oluşturuldu: doğal referans, kurutulmuş referans turba, kurutulmuş kontrol turbası ve yeniden ıslatılan kurutulmuş turba. Su düzeyleri benzer olsa da kurutulmuş ve kurutulmamış malzemelerin fiziksel özellikleri farklı kaldı.[1]
Uzun süreli kurutma, kolay parçalanan maddeleri azaltarak yeniden ıslatma sonrasında metan üretiminde kullanılabilecek malzemeyi sınırlamış olabilir. Araştırmacılar bu kimyasal mekanizmayı bir hipotez olarak sunuyor; bitki örtüsündeki değişimlerin ve diğer süreçlerin katkıları bütünüyle ayrıştırılmadı. Metan üreten mikroorganizmaların göreli bolluğu tek başına salınımı açıklamadı. Büyüme döneminde gündüz yapılan ölçümler, tam yıllık sera gazı dengesini belirlemiyor. Sürekli su altında kalan veya yoğun tarım görmüş turba farklı davranabilir.[1]
