Brezilya’nın en güneyindeki eyalette sivrisinek istilasının genişlemesine dangın daha fazla belediyede görülmesi eşlik etti. Gözlemsel araştırma, 2015–2023 dönemindeki değişimi izleme verileri ve virüs genomlarıyla inceliyor. Bazı soyların yıllar arasında bölgede kaldığına işaret eden bulgular var. Aynı dönemde ölçülen iklim uygunluğunda belirgin yükseliş bulunmadı; virüsün kışı nasıl geçirdiği ise açıklığa kavuşmadı.
Dangın görüldüğü alan, Brezilya’nın güney ucundaki Rio Grande do Sul’da 2015–2023 döneminde genişledi. Hakemli gözlemsel araştırmada, yılda 100.000 kişide en az 20 vaka eşiğine ulaşan belediye sayısı 22’den 254’e çıktı. Vaka yükü özellikle 2020’den sonra yükseldi. Araştırmacılar bir mücadele müdahalesini sınamak yerine hastalık bildirimlerini, sivrisinek izleme verilerini, nüfus dağılımını ve çevresel ölçümleri birleştirdi.[1]
Araştırmada üretilen 665 yeni virüs genomu, dangın coğrafi hareketini incelemek için kullanıldı. Genetik akrabalıklar, bazı soyların birbirini izleyen yıllarda aynı bölgede kalmasıyla uyumluydu. Yayılımın önemli merkezleri eyaletin kuzeybatısında ve metropol bölgesindeydi. Kışı geçirme mekanizması ise belirsiz: genetik örüntü, sivrisinek yumurtalarıyla aktarımı, kışın düşük düzeyli bulaşmayı ve komşu bölgelerden fark edilmeyen girişleri ayıramıyor.[1]
Sivrisinek istilası ve nüfus yoğunluğu dang yüküyle ilişkili bulundu. İklimin bulaşmaya uygunluğu mevsimsel önemini korudu; ancak araştırma döneminde yıllık uygunlukta veya elverişli mevsimin süresinde belirgin bir artış saptanmadı. Daha uzun vadeli iklim etkileri yine de olası. Genom örneklerinin yer ve zamana eşit dağılmaması ve sağlık kuruluşlarına başvuran belirtili hastalara dayanılması, belirtisiz bulaş dahil bazı zincirleri incelemenin dışında bırakmış olabilir.[1]
