Onarılabilir kaya bulonları laboratuvar deneylerinde hasarı kısmen kapattı
Hakemli bir laboratuvar çalışmasında, iki iç onarım tasarımı hasarlı kaya bulonlarını kısmen kapattı ve kesmeye karşı dayanımın bazı ölçümlerini iyileştirdi. Tasarımlardan biri kırılan kapsüllerden onarım maddesi salıyor; diğeri elektrikle ısıtılan yapıştırıcıyı eritiyor. Kaya kütlelerini güçlendiren çelik desteklerde hasar, aşındırıcı maddeler için giriş yolları açabiliyor. Yeraltındaki uzun süreli dayanım için saha doğrulaması gerekiyor.
Bilim··Akşam
İç onarım aşındırıcı maddelerin yollarını kapatıyor
Kaya bulonları, yeraltı yapılarında ve başka mühendislik uygulamalarında kaya kütlelerini güçlendiren çelik destekler. Hasar gördüklerinde suyun ve aşındırıcı maddelerin içeri girebileceği yollar açılabiliyor. Hakemli laboratuvar araştırması, iki iç onarım tasarımını standart boş gövdeli dişli çelik bulonlarla karşılaştırdı. Her iki yaklaşım da hasarlı bölgeleri kısmen kapattı ve kesme kuvvetlerine karşı dayanımın bazı ölçümlerini iyileştirdi. Hasardan sonra desteklerin koruyucu işlevi bu iki onarım düzeniyle kısmen geri kazanıldı.[1]
Kapsüller onarım maddesini daha geniş alana yaydı
İlk tasarımda kırılgan kapsüller hasarla parçalanarak onarım maddesini saldı. İkinci tasarımda dışarıdan elektrikle sağlanan ısı, ısıyla yumuşayan yapıştırıcıyı eritti. Kapsüllü düzende onarım maddesi daha geniş alana yayılırken, ısıyla çalışan düzende etki daha dar bir alanda yoğunlaştı. Çift kesmenin ikinci kez sınandığı deneyde, en yüksek dayanımın ortalaması kapsüllü grupta kontrolü yüzde 16,49 aştı. Araştırmacılar biçim değişimini ve dış iş ölçümlerini de değerlendirdi. Bu sonuçlar deney koşullarındaki mekanik karşılaştırmaya ait.[1]
Laboratuvar etkileri ayrı örneklerde sınandı
Araştırmacılar klorür içeren koşullarda örnekleri art arda ıslatıp kuruttu. Ayrıca basitleştirilmiş kaya eklemlerini çift kesmeyle sınadı. Korozyon ve kesme ayrı örnek gruplarında sınandı; tek bir yapıda yıllarca birlikte etki etmeleri gözlenmedi. Yeraltı suyunun hareketi, kimyası ve sıcaklığı onarım maddesinin yayılmasını değiştirebilir. Isıyla çalışan tasarım ayrıca dışarıdan etkinleştirme gerektiriyor. Doğal çatlak ağları içindeki uzun süreli dayanım, laboratuvar karşılaştırmasının ardından sahada doğrulanması gereken konu olarak kaldı.[1]
