Meksika Körfezi’nin derin su türlerinde genetik tehlike işaretleri bulundu
Meksika Körfezi’ndeki beş derin su türünün genetik incelemesi, uzun vadeli dayanıklılık açısından kaygı verici işaretler ortaya koydu. Hakemli araştırmada farklı yıllarda toplanan üç fener balığı ve iki karides türüne ait örnekler kullanıldı. Türlerin izlediği yollar değişiyordu: bir balıkta genetik çeşitlilik yaklaşık yüzde 8 azalırken diğerlerinde toparlanma, geçici düşüş veya görece değişmeyen örüntüler görüldü.
Bilim··Gece
Örnekler balık ve karidesleri yıllar boyunca izledi
Hakemli bir çalışmada, Meksika Körfezi’nin derin sularında yaşayan beş türde korunma açısından tehlikeye işaret eden genetik bulgular saptandı. Üç fener balığı ve iki karides türü incelendi. Araştırmacılar yeni dizileme verilerini önceki verilerle birleştirdi; kalite süzgeçlerinden sonra çözümlemede 486 birey kaldı. Balık örnekleri 2011–2023, karides örnekleri 2015–2023 dönemini kapsıyordu.[1], [2]
Araştırmayı, Florida Uluslararası Üniversitesi’nin Bracken-Grissom Laboratuvarı’ndan deniz bilimci Pedro A. Peres yönetti. Ortak yazar Heather Bracken-Grissom, üniversitenin Çevre Enstitüsü bünyesindeki Kıyılar ve Okyanuslar Bölümü’nün yardımcı yöneticisi. Aynı üniversiteden Keith Sellers ile Nova Southeastern Üniversitesi’nden Tracey T. Sutton da çalışmaya katıldı. Araştırmacılar, uzun süre boyunca toplanan örneklerle hayvanların çevresel baskılara karşı kırılganlığını araştırdı.[2]
Genetik çeşitliliğin seyri türlere göre değişti
Fener balığı türlerinden Diaphus dumerilii’de on yılı aşan dönemde genetik çeşitlilik yaklaşık yüzde 8 azaldı. Diğer türlerde geçici kayıplar, ardından toparlanma veya görece küçük değişimler görüldü. Hayvanları doğrudan saymak yerine genetik çeşitliliğin kuşaklar arasındaki aktarımını tanımlayan etkili popülasyon büyüklüğü tahminleri, beş türde de uzun vadeli dayanıklılık için yaygın kullanılan eşiklerin altında kaldı. Bu eşiklerin bütün türlere uygulanabilirliği tartışılıyor.[1]
Bracken-Grissom’a göre genetik çeşitlilik, popülasyonların değişen koşullara uyum sağlamasına, hastalıklara direnmesine ve çevresel bozulmalardan sonra toparlanmasına yardımcı oluyor. Bu çeşitliliğin kaybı, sonraki baskılara dayanma yeteneğini azaltabilir. Çalışmanın ölçümleri, kuşaklar arasında aktarılan farklılıkları popülasyon büyüklüğü tahminleriyle birlikte inceliyor. Böylece türlerin zaman içindeki durumuna genetik bilgi üzerinden de bakılıyor.[2]
Yaşam alanı modelleri daha elverişsiz koşullar öngörüyor
Geçmiş popülasyonları yeniden kuran iki yöntem, azalma yönünde sonuç verirken değişimin zamanı ve ne kadar ani olduğu konusunda ayrıştı. İklime dayalı yaşam alanı modelleri, dört tür için Körfez koşullarının daha az elverişli olacağını öngördü; uzak gelecek ve yüksek salınım senaryoları özellikle belirsizdi. Deepwater Horizon petrol sızıntısından önceki genetik kayıtlar, kazayla gözlenen değişimler arasında doğrudan nedensellik kurmaya yetmedi. Üniversitenin açıkladığı en büyük öngörülen yaşam alanı daralması yüzde 70’ti. Daha önceki incelemeler, 2010’daki kazanın ardından derin deniz hayvanlarının popülasyonlarında düşüşler kaydetmişti. Peres, bazı popülasyonların sızıntıdan önce de genetik açıdan kırılgan olabileceğini belirtti. Araştırmacılar, biyolojik çeşitlilik değerlendirmelerine genetik bilginin katılmasını ve bu popülasyonların uzun süre izlenmesini istiyor.[1], [2]
