Komşu bölgelerin gözlemleri, model sınamalarında yerel ısınma hesabını iyileştirdi
Yakın bölgelerden uygun sıcaklık verilerinin seçilmesi, istatistiksel bir model çalışmasında yerel iklim projeksiyonlarını iyileştirdi. 50 yıllık ufku kapsayan karşılaştırmada yöntem, 34 modelin 33’ünde daha iyi sonuç verdi. Bunun için yerler arasında ortaklaşan hataların hesaba katılması gerekiyor. Bu bağlar göz ardı edildiğinde, belirsizlik gerçekte olduğundan küçük görünebiliyor. Çalışma, gözlemlerin model hesaplarına nasıl katılacağını ele alıyor.
Bilim··Öğle
Komşuluk alanı yere göre değiştirildi
Hakemli iklim modelleme çalışması, çevredeki yerlerden uygun bilgiyi seçerek yerel ısınma projeksiyonlarını geliştiren bir yaklaşımı sınadı. Yakın bölgelerin sıcaklık kayıtları, iklim değişikliğine verilen ortak yanıtla birlikte birbirinden farklı doğal dalgalanmalar taşıyor. İstatistiksel çerçeve, hangi komşuların hesaba katılacağını ve bunlara ne kadar ağırlık verileceğini yere göre ayarlıyor. Her yerde aynı uzaklığın uygun bilgi sağladığı varsayımı böylece bırakılıyor.[1]
Uyarlamalı seçim çoğu model karşılaştırmasını iyileştirdi
Araştırmacılar sınama için bir iklim modelinin çıktısını gözlem yerine ayırdı. Kalan modellerle hesaplanan sonuç, dışarıda tutulan modelle karşılaştırıldı. Yüksek salınımlı senaryoda uyarlamalı seçim, 50 yıllık ufukta 34 modelin 33’ünde sonucu iyileştirdi. Sabit büyüklükteki komşuluk alanı aynı tutarlılığı sağlamadı. Karşılaştırmalar, modellerin oluşturduğu sınama koşulları içinde yöntemin başarısını ölçüyor. Henüz gerçekleşmemiş sıcaklıklar için doğrudan bir gözlem sınaması yapılmış olmuyor.[1]
Ortak hatalar belirsizliği olduğundan küçük gösterebiliyor
Komşu yerlerdeki hatalar birlikte değişebiliyor. Bunları bağımsız kabul etmek, ek verilerin belirsizliği ne ölçüde giderdiğini abartabiliyor. Geçmiş sıcaklık gözlemleriyle yapılan uygulamada, bazı yerler için hesaplanan yüzyıl sonu ısınması ve sonuçların yayılımı azaldı. Bu değişimler, seçilen modellere ve salınım senaryosuna bağlı. Ayrıca sınamalardaki belirsizlik aralıkları, bazı durumlarda belirtilen güven düzeyinin gerektirdiğinden daha az sonucu kapsadı. Hataların daha iyi hesaplanması açık bir sorun olarak kaldı.[1]
