Farelerde plasentanın erken yapısına sınır hücreleri de katılıyor
Fare embriyosunun dış tabakasındaki sınır hücreleri, daha önce yalnızca başka bir bölgeden geliştiği düşünülen erken plasenta yapısına katıldı. Hakemli araştırmada tek hücre ölçümleri ve canlı görüntüleme, bu katkının izlenmesini sağladı. Kültürdeki insan embriyolarında da bölgesel farklılıklar görüldü. Bununla birlikte farede belirlenen gelişim yolunun insanlarda da aynı biçimde işlediği henüz gösterilmiş değil.
Bilim··Sabah
Erken plasenta öncülünün iki hücresel kaynağı var
Fare embriyosunun dış tabakasındaki sınır hücrelerinin bir bölümü, plasentanın erken öncülü olan ektoplasental koniye katıldı. Bu yapının daha önce yalnızca kutupsal trofektodermden geliştiği düşünülüyordu. Canlı izleme, yanındaki duvar trofektoderminden de hücre katkısı olduğunu ortaya koydu. Böylece rahme tutunma çevresinde bu dokunun nasıl oluştuğuna ilişkin gelişim çizelgesi genişledi. Hakemli araştırmada tek hücre ölçümleri, doku görüntüleme ve işlev deneyleri bir arada kullanıldı; hücrelerin yalnızca görünüşü değerlendirilmedi.[1]
Sınır hücreleri tutunma sırasında yer değiştirdi
Fare atlası altı gelişim evresini kapsıyor; 15 hücre tipine ayrılan 22.171 hücre içeriyor. Sınırdaki duvar hücreleri yer değiştirmeden önce de koniyle ilişkili bir belirteç taşıyordu. Duvar dokusunun çıkarılması koninin normal oluşumunu bozdu ve bu dokunun katkısını destekledi. Rahimle temas da sınır hücrelerinin kimliğiyle yakından ilişkiliydi. Hücrelerin nasıl yer değiştirdiği ise açık kaldı: etkin göç, çevredeki dokuların biçim değiştirirken hücreleri yerinden oynatması veya ikisinin birleşimi olası açıklamalar arasında.[1]
İnsan gözlemlerinde aynı gelişim yolu henüz gösterilmedi
Kültürdeki insan embriyolarında da sınıra yakın ve uzak duvar hücreleri farklı davrandı. Plasentaya katkı veren insan trofoblast dokusunun düzeni faredekinden önemli ölçüde ayrılıyor. Bu nedenle canlı gelişim sırasında hangi insan hücre alt tiplerine katkı verildiği henüz gösterilmedi. Bağışlanan embriyoların niteliği ve gelişim kapasitesi değişkendi; çözümlemeye kültüre tutunanlar alındı. Bulgular, duvar bölümü eksik olan kök hücre kaynaklı embriyo modellerindeki yetersizlikleri açıklamaya yardımcı olabilir. Bir doğurganlık tedavisinin başarısını veya insan embriyosunda biyopsinin zararını ortaya koymuyor.[1]
