Demirin dört oksijen komşusu karbonla azotun birleşmesini kolaylaştırdı
Tek bir demir atomunun çevresindeki oksijenlerin sayısı, laboratuvarda karbonla azotu birleştiren katalizörün işleyişini değiştirdi. Hakemli araştırmada kobalt tungstat üzerindeki demir merkezleri karşılaştırıldı. Dört oksijen komşusu bulunan düzen, tepkime adımları arasında uygun dengeyi sağladı. İşlem sırasındaki ölçümler ve atom ölçeğindeki hesaplamalar, sonucu suyun ayrışması ve başlangıç maddelerinin yüzeye tutunmasıyla ilişkilendirdi.
Bilim··Akşam
Hazırlama işlemi atomun yakın çevresini değiştirdi
Hakemli bir laboratuvar çalışmasında, tek tek demir atomlarının çevresi değiştirilerek karbon ve azot içeren hekzametilentetramin üretimi iyileştirildi. Demir atomları kobalt tungstat üzerinde birbirinden ayrı duruyordu. Ekip, ısıtma sırasında hidrojen basıncını ayarladı. Bu işlem, oksijenin malzemedeki tepkimelere katılma eğilimini anlatan kimyasal potansiyelini değiştirdi. Böylece yakın çevresinde üç ile altı oksijen atomu bulunan demir merkezleri hazırlanıp karşılaştırılabildi.[1]
Dört komşu ardışık adımlar arasında denge sağladı
Denenen düzenler arasında dört oksijen komşusu bulunan merkez en uygun dengeyi verdi. Önerilen açıklamada suyun ayrışması, amonyak ve formaldehitin yüzeye bağlanması rol oynuyor. Başlangıç maddelerinin sonraki adıma geçebilecek kadar tutulması gerekiyor; aşırı güçlü bağlanma da dönüşümü güçleştirebiliyor. İşlem devam ederken yapılan ölçümler, atomların enerjilerini hesaplayan yoğunluk fonksiyonel kuramıyla birlikte bu mekanizmayı değerlendirmekte kullanıldı.[1]
Akış hücresinde üretim 200 saat sürdü
Akış hücresi, 1,75 volt altında her santimetrekarede saatte 0,21 milimol ürün oluşturdu. Elektrik yükünün hedef ürüne giden payı yüzde 83,04’e ulaştı. Düzenek 200 saat boyunca çalıştırıldı. Bu değerler denenen hücreye ve katalizör ailesine ait. Fabrika ölçeğindeki enerji tüketimi, üretim giderleri ve çok daha uzun çalışma süreleri bu sonuçlarla açıklığa kavuşmuş değil.[1]