Ölçeği insan diline çevirmek
Bir attonewton, bir milyar milyar newton'un birinde biri. Walther-Meißner-Institut ve Münih Teknik Üniversitesi'nden fizikçiler, süperiletken bir alüminyum nanoteli bir mikrodalga kovuğuna yerleştirip, o telin titreşimlerini dinleyerek tam olarak bu ölçekte bir kuvveti ölçtüler: her manyetik girdabın malzemeye girişi, telin frekansında küçük, kesikli bir sıçrama olarak kaydedildi. Çoğu girdap birlikte, malzemeyi düzgünce sertleştirerek girer; ama bazen tek bir girdap, kendi başına, ölçülebilir bir iz bırakarak içeri süzülür.[1]
Bilim bunu 'gürültü' olarak adlandırıyor olabilirdi; bu ekip onu bir sinyal olarak okudu. Girdap başına çıkarılan tutunma enerjisi — 0,09 ile 0,44 elektronvolt arasında — ısıl enerjinin on binde biri mertebesinde küçük, ama alet bunu yine de ayırt edebildi. Bir hata payı vermek, neyi bilmediğini söylemektir; burada hata payı öylesine dar ki, tek bir olayı diğerinden ayırabiliyor.[1]
Gözün gerisindekiler
Bu, gökyüzüne bakan bir alet değil; ama mantığı aynı. Her ölçüm aleti, doğanın daha önce fark edilmemiş bir katmanını duyulur kılan bir kulaktır. Bu tür attonewton-ölçekli kuvvet sensörleri, temel fizik deneylerinde — örneğin aksiyon aramaları ve yerçekimi dalgası teknolojisinin arka planındaki hassas kuvvet ölçümlerinde — zaten kullanılıyor. Bu çalışmanın bıraktığı soru şu: bugün bir metaldeki tek bir girdabı duyabilen bir kulak, yarın hangi daha sessiz sinyali duyacak?[1]