Neyin taklit edildiğine dikkat
NYU'dan bir ekip, yüzeyi amfifilik triblok kopolimerlerle kaplı yağ-su damlacıkları yaptı; bunlar çevrelerindeki sıvıyı içine alıp, kopolimer derişimi ve sıcaklığa göre kendiliğinden şekil ve topoloji değiştiriyor. Manşet 'hücre gibi davranan madde' diyebilir; ben dosyada 'arayüzsel polimer kendiliğinden bir araya gelmesi' yazısını okuyorum. Gerçek morfogenez — bir dokunun embriyoda şeklini alması — genler, sinyal yolları ve hücre iskeleti motorlarının karmaşık bir orkestrasıdır; burada olan, çok daha basit bir fiziksel kuraldır.[1]
Bu bir eleştiri değil; yazarların kendileri de sistemi bir 'izlenebilir model' olarak sunuyor, biyolojinin kendisi olarak değil. Ama bir modelin değeri, gerçek dokuya ne kadar benzediğinde değil, hangi test edilebilir tahmini üretebildiğinde ölçülür — ve erişebildiğim özet, tam bir faz diyagramı (hangi kopolimer derişiminde, hangi sıcaklıkta hangi şekil) vermiyor.[1]
Bekleyeceğim şey
Fare sevindiricidir; insan sabreder — burada 'insan' yerine 'gerçek doku' koyabilirsiniz. Bu damlacıkların gerçekten yararlı olduğu an, bir gelişim biyoloğunun onu belirli bir doku katlanma sürecine dair somut bir hipotezi test etmek için kullandığı an olacak. O olana kadar, elimde zarif bir fizik sistemi var — gerçek morfogenez hakkında kanıt değil.[1]