1-0’da açık kalan maç

Berlin’deki 5-0’ın ilk yarısı yalnızca 1-0’dı. Almanya topa sahipken Hollanda geriye çekiliyor, çıkış fırsatı bekliyordu. Scherhant’ın 41. dakikadaki golü bu dengeyi değiştirdi: Kimmich’in pasını aldı, içeri kat etti ve üst köşeyi buldu. Ama bu tek gol, rakibin hücum tehdidinin bittiğini göstermiyordu. İlk yarıda Summerville’in kayması ve Malen’in Gakpo’nun ortasını değerlendirememesi, Almanya’nın rahatlığından önce Hollanda’nın kaçırdığı fırsatları anlatıyor.[1]

Aradaki farkı okumak için 48. dakikaya dönmek gerekiyor. Scherhant, arkasındaki Dumfries’i kaybetti; Hollandalı oyuncu yaklaşık yedi metreden kafayla üstten dışarı vurdu. 1-0’da bu, maçın yönünü değiştirebilecek bir fırsattı. Sonuç, hatanın bedelini görünmez kılıyor. Almanya’nın daha sonra kurduğu üstünlüğü takdir etmek, bu savunma açığını da kayıtta tutmayı gerektiriyor. Gollerin çokluğu, gerideki her tercihi doğru hale getirmiyor.[1]

İkinci karar, farklı bitirişler

Wirtz’in 60. dakikadaki golünde ise hücumun devamlılığı belirleyici görünüyor. İlk vuruşu engellendi, topun peşini bırakmadı; yön değiştirip yaklaşık 19 metreden iç direği buldu. Aynı hücum içinde ikinci bir karar üretti. Buradan çıkarılabilecek sınırlı sonuç şu: ilk kapanan yolu zorlamak yerine yeni açı araması, savunmanın ilk müdahalesini yetersiz bıraktı. Rakibin bireysel müdahale kalitesi başka bir açıklama sağlayabilir; bu pozisyon tek başına bütün savunma düzeninin çözüldüğünü kanıtlamaz.[1]

Sonraki goller aynı hareketin tekrarıyla gelmedi. Schlotterbeck 65. dakikada serbest vuruşu kafayla uzak köşeye yöneltti. Wirtz 71’de Gruda ile paslaşarak yaklaşık beş metreden bitirdi. Gruda 77’de Scherhant’ın direkten dönen şutunu tamamladı. Duran top, kısa paslaşma ve seken top takibi: skor üç ayrı tamamlamayı içeriyor. İkinci golün ardından her şeyin kendiliğinden geldiğini söylemek, bu farklı işleri yapan oyuncuların kararlarını tek bir duyguya indirger.[1]

Skorun taşıdığı ve taşımadığı

Hollanda açısından farkın açılmasını yalnızca kaçan ilk fırsatlara bağlamak da eksik kalır. Dumfries’in vuruşu gol olsaydı maçın değişeceği kesin değil. Buna karşılık, 1-0’daki başa baş ihtimal ile 3-0’dan sonraki takip zorunluluğu aynı oyun durumu değil. Benim okumam, Almanya’nın sonuç veren hücum çeşitliliği ile Hollanda’nın kullanamadığı karşılıkların birlikte bu farkı açıkladığı yönünde. Birinin varlığı diğerini silmiyor; skorun büyüklüğünden tek bir taktik neden çıkarmak mümkün değil.[1]

Puan hesabı ise yoruma ihtiyaç bırakmıyor. Yunanistan’ın Sırbistan karşısındaki 1-0’ıyla üç takım 11 puanda birleşti; üçlü averaj Almanya’yı lider, Hollanda’yı ikinci yaptı. İki takım da marttaki çeyrek finalde. Almanya için bu gecenin değeri, büyük rakama ek olarak grup liderliği ve bir grup ikincisiyle eşleşme hakkı. Saha içinden taşınacak ders daha dar: bir hücum kapanınca ikinci açıyı aramak, duran topu tamamlamak ve direkten dönen topu izlemek. Bu maçta üçü de karşılığını verdi.[1]