Eşit başlangıçtan üç puan farka

Pavel Kuznetsov ile Nikita Ivlev’in makaralı yay finali 29–29 başladı. İkisi de 16 yaşında, ikisi de Kazakistan adına yarışıyordu. Kuznetsov ikinci seride 30 atarak iki puan öne geçti; Ivlev üçüncü serideki 29 ile farkı azalttı. İlk serinin eşitliği, sonucun baştan belirlenmiş olmadığını gösteriyor. Finalin ayrıştığı yer, bundan sonraki puan birikimi.[1]

Kuznetsov dördüncü seride bir kez daha 30 buldu. Son seriye üç puan önde girmesini sağlayan atışlar bunlardı. İkinci ve dördüncü serilerdeki tam puanlar, finalin son bölümüne sayısal bir pay bıraktı. Bu payı hesaba katmadan yalnızca kapanış serisini anlatmak, galibiyetin nasıl korunduğunu eksik bırakıyor. Kazanılan avantajın son seriden önceki karşılığı üç puandı.[1]

28’in yettiği kapanış

Ivlev son seride 29 attı. Kuznetsov’un karşılığı 28 oldu ve final 145–143 bitti. Kapanış serisini tek başına karşılaştırınca bir puan Ivlev’e yazılıyor; toplamda ise Kuznetsov iki puan önde kalıyor. Üç puanlık önceki üstünlüğün bir puanı kapanışta eridi. Geriye kalan iki puan altını belirledi. Son serinin daha düşük puanı, toplam üstünlüğü ortadan kaldırmadı.[1]

Bu hesap, Ivlev’in son anda dağıldığı yorumunu da desteklemiyor: son seride rakibinden yüksek puan attı. Kuznetsov’un daha önce kurduğu farkı tamamen kapatamadı. İki sporcunun son serideki puanları ile maçın toplam sonucu farklı sorulara yanıt veriyor. Biri kapanışı kimin önde bitirdiğini, diğeri bütün finalde kimin daha çok puan topladığını gösteriyor. Bu finalde iki yanıtın sahibi aynı sporcu değildi.[1]

Üç altının içindeki bireysel final

Kuznetsov Asya Kupası’na ilk katılımını üç altınla tamamladı. Ivlev ve Islam Serikuly ile erkek takım finalinde Bangladeş’i 230–224 yendi. Elmira Raissova ile karışık takım finalini 153–142 kazandı. Bu iki sonuç aynı sporcunun diğer altınlarını açıklıyor; bireysel finalin iki puanlık farkı ise kendi serilerinin toplamından geliyor. Takım skorlarını bireysel finalin puan hesabına eklemek mümkün değil.[1]

Üç altın, 16 yaşındaki bir okçunun bu turnuvadaki sonucunu anlatıyor. 145–143 ise bireysel altının daha dar ve açıklanabilir hesabını veriyor: eşit başlangıç, iki tam seri, kapanışa taşınan üç puan, son seride kaybedilen bir puan. Kuznetsov’un 28’i tek başına üstün bir kapanış değildi. Daha önce biriktirdiği avantaj sayesinde şampiyonluğu koruyan bir kapanış oldu.[1]