597’nin yanındaki 598
Elisa Roner, Lozan’daki Swiss Open’ın makaralı yay kadınlar sıralamasını 597 puanla tamamladı. Kişisel salon en iyisi 598. Andrea Maya Becerra Arizaga 596 ile arkasında, Jyothi Surekha Vennam 592 ile üçüncü sıradaydı. Roner’in hanesinde iki ayrı bir puanlık aralık var: önündeki kişisel en iyi dereceye uzaklığı ve arkasındaki rakibine üstünlüğü. Aynı sayı, birinde geçmiş performansını, diğerinde bu yarışın sırasını anlatıyor.[1]
Becerra ile Vennam arasındaki fark dört puan. Roner ile Becerra’nın arasındaki ise yalnızca bir. Sıra numaraları bu iki aralığı aynı büyüklükte gösteriyor: birinciden ikinciye, ikinciden üçüncüye. Puanlar, tablonun üstündeki yakınlığın her basamakta eşit olmadığını açığa çıkarıyor. Roner’in liderliği çok küçük bir farkla kurulmuşken üçüncülükle ikincilik arasında daha geniş bir puan aralığı var. Eleme tablosuna giren üç okçunun başlangıç sırasını okurken bu yoğunluğu da görmek gerekiyor.[1]
586’nın yanındaki 591
Klasik yay kadınlarda Gaby Schloesser 586 puanla liderdi; kişisel salon en iyisi 591. Ana Paula Vazquez Flores 584 puanla ikinci oldu. Schloesser’in bu yarıştaki üstünlüğü iki puan, kendi en iyisine uzaklığı beş puan. Roner’in makaralı yay puanıyla Schloesser’in klasik yay puanını doğrudan yarıştırmak yerine, her birini kendi derecesinin yanında okumak daha açıklayıcı. Bir lider kişisel zirvesinin bir puan yakınına gelmiş, diğeri beş puan gerisinde kalmış durumda. İkisi de kendi kategorisinde ilk sırayı alıyor.[1]
Bu tablo antrenörün ve okçunun iki farklı sorusuna yanıt veriyor. Rakiplerin neresindeyim sorusunun karşılığı sıralamada; kendi en iyi atış düzeyimin neresindeyim sorusunun karşılığı kişisel derecede. Roner’in 597’si ikisini birbirine yaklaştırıyor. Schloesser’in 586’sı ise ilk sıranın, kişisel zirveye daha geniş bir aralık varken de alınabildiğini gösteriyor. Sıralama turundan çıkan en yararlı karşılaştırma burada: aynı birincilik, iki sporcunun performans geçmişinde farklı yerlere oturuyor.[1]